Na de grote hoeveelheid sneeuw van afgelopen week, begint de dooi nu toch redelijk in te zetten. De temperaturen beginnen weer boven nul te komen en de thermokleding is weer terug in de kast. Heel erg prettig. Kan niet wachten totdat de lente echt goed begint en de zomer!

Afgelopen week waren we bij president Cranney thuis op onze voorbereidingsdag. We hadden daar onze interviews en hebben met een van zijn zonen gezellig een potje Risk kunnen spelen. Natuurlijk was de lunch die zuster Cranney had bereid ook een hoogtepunt van de dag. Was zeker een leuke dag.

Verder zijn we afgelopen week langs gegaan bij een minder actief lid waar we mee werken. De afgelopen 2 weken is hij gestopt om zijn telefoon te beantwoorden. We hadden hem dus een chocoladereep gekocht en zijn maar gewoon langs gegaan. Nadat we in de flat binnen waren gelaten kwam hij in t-shirt en boxershort naar buiten. Zei dat het goed met hem ging en dat het lang geleden was dat hij ons had gesproken. Hij keek op zijn horloge en zei:"Ow.. het is al best laat jullie moeten maar naar huis gaan." Binnen 60 seconden stonden we dus weer overdonderd in de lift naar beneden. Was wel een rare ervaring.

Verder hadden we afgelopen week weer een doopdienst in onze zending. De zusters in Sokolniki, Zuster Samsanovich en Barash, hadden een meisje gevonden dat klaar was om het doopverbond aan te gaan. Het was echt een hele bijzondere dienst, waarin aan het eind enkele zendelingen hun getuigenis gaven. Toen ze de dienst wouden sluiten stond ze zelf op om nog het een en ander te zeggen. Ze bedankte de zendelingen die met haar hadden gewerkt en gaf haar getuigenis. Echt heel erg bijzonder om te zien.
Verder was een van onze onderzoekers aanwezig op de doopdienst. Dat was natuurlijk ook heel erg goed. Hij wil nog niet bidden als wij erbij zijn, noch naar de kerk komen, maar hij stemde in om met ons naar de doopdienst te komen. Dat was wel weer een stapje in de goede richting en we waren daar natuurlijk ontzettend blij mee.

Verder had ik afgelopen zondag de gelegenheid om een toespraak te geven. Mij was gevraagd om over vasten te spreken. Ik vond het een redelijk lastig onderwerp om in het Russisch 10 minuten over te kletsen, maar gelukkig is mijn spreeksnelheid zo snel als een luie slak, dus echt heel veel hoef je niet te zeggen om 10 minuten vol te kletsen. Al met al ging het allemaal best wel goed.

Verder zijn we gisteren naar een minder actief gezin gegaan met een zoon die niet gedoopt is. Vorige keer had ze ons gezegd dat ze heel erg van appeltaart hield, en aangezien de vorige keren de appeltaart geweldig lekker was, dachten we dat het een goed idee was om gisteren met een appeltaart langs te gaan. Aangezien het haar verjaardag vandaag is. Helaas hebben we nogal een getto gasoven en was de taart dus "enigszins" aangebakken. Ze kon er in ieder geval hartelijk om lachen en vond het gebaar dat we maakte natuurlijk ontzettend aardig.

Goed, dat was het weer voor deze week. Het ga jullie allemaal goed en tot volgende week!
Elder Kilian Croese

Allereerst sorry dat er vorige week geen blogbericht was, maar ik had net geen tijd genoeg meer over om het te versturen. Maar omdat we ook een aantal dingen moeten regelen, had ik niet heel erg veel tijd meer over om mijn bericht te schrijven. Anyway, afgelopen week is er echt een enorme hoeveelheid sneeuw gevallen hier. Het heeft echt gesneeuwd voor 3 a 4 dagen aan een stuk door. Gisteravond was er een auto voor onze deur ingesneeuwd. Toen we thuis kwamen, waren de mensen de sneeuw aan het wegscheppen en toen we naar bed gingen, meer dan een uur later, waren ze nog steeds aan het graven om de auto uit de sneeuw proberen te krijgen.

Afgelopen week hadden we een hele goede les met een van onze goede onderzoekers. Zijn naam is Vasili en de les ging over geloof. Hij had gebeden en hij voelde dat zijn antwoord was dat hij meer geloof nodig had. We hadden dus een hele goede les over geloof en wat hij kan doen om zijn geloof te versterken. Het was echt een hele goede les en het is echt heel erg fijn om mensen vooruitgang te zien maken in het evangelie. Stapje voor stapje.

Verder hebben we een aantal omaatjes bezocht. In ons gebied wonen een heleboel Baboeskies, Russisch voor grootmoeder, dat zorgt voor wat interessant eten en wilde verhalen. Jullie zijn vast heel erg nieuwsgierig wat er precies is gebeurd, maar heb nu helaas geen tijd om er in meer detail over te schrijven.

Goed mijn tijd is helaas weer op. Er is echt nog een heleboel meer dat ik zou willen schrijven. Het ga jullie allemaal goed en geniet van de Olympische Spelen! Voor hoe lang dat nog duurt ;)

Groetjes,

Elder Kilian Croese

Zoals ik vorige week al schreef ben ik dus overgeplaatst. Mijn nieuwe collega is nu dus Elder O/Bryant. Hij is 1 transfer jonger dan ik en we dienen in de Universitet gemeente. Verder mag ik nu dienen als District leider van ons district. Ons district bestaat uit Elder Callister (mijn leeftijd) en Elder Jesse (1 transfer ouder), die dienen als zoneleiders van onze zone en dan mijn collega en ik. Een klein district, maar wel heel erg fijn.

Universitet is verder echt een hele fijne gemeente om in te dienen. Aangezien we een goede gemeentezendingsleider hebben en een gemeentepresident die ook heel enthousiast is over zendingswerk. Dit maakt het goed samenwerken met de gemeente, wat van essentieel belang is, een heel stuk fijner.

Zone Conferentie

Verder hadden we gisteren (dinsdag) weer onze maandelijkse zoneconferentie. Dit was echt weer een geestelijk hoogtepuntje. De training van President Cranney, zuster Cranney, de Zoneleiders en de assistenten waren echt geweldig.

Ik denk dat ik het helaas hierbij moet laten. Ik heb een hoop tijd verloren met het doen van allerlei andere administratieve noodzakelijkheden. Volgende week dus weer een wat langer bericht, maar voor nu. Tot ziens!

Groetjes,

Elder Kilian Croese

Na 4 transfers, ongeveer 6 maanden moet ik dan nu toch echt vaarwel gaan zeggen tegen mijn eerste gemeente hier in Moskou. Jullie lezen het goed. Ik wordt overgeplaatst naar een andere gebied. Waar ik nu naar toe ga en met wie ik ga dienen is nog een groot raadsel, maar dat vinden we morgen uit.

Er is leven, er is leven na de dood

Afgelopen week had ik wel een grappige ervaring tijdens English Club. We waren daar omdat we met een onderzoeker hadden afgesproken en dat was maar goed ook, want ze hadden een invaller nodig voor een van de conversatiegroepen. Nu is Engels natuurlijk niet mijn moedertaal, maar spreek ondertussen beter Engels dan Nederlands, maar daar over later meer, dus dat was niet echt een probleem. Het onderwerp van de groep was deze week: Wat er gebeurd na de dood. Of men bang was voor de dood enz.. Ik probeerde dus een discussie op gang te krijgen, maar dat wou niet echt lukken. Dus uiteindelijk maar voorgesteld dat iedereen zich maar even voor moest stellen en daarna moest vertellen wat zijn of haar visie was. Eenmaal het rondje helemaal afgewerkt, wouden ze natuurlijk allemaal weten wat mijn visie was. Nu stribbelde ik een beetje tegen, omdat onze club enkel en alleen maar een dienstbetoon project is, en dat we adverteren dat het niet over onze religie gaat. Ik ze dat dus uitgelegd en ze dus verteld dat ik er alleen maar over zou praten als absoluut iedereen er mee akkoord ging. Dat was dus ook het geval. Ik heb ze toen dus in het kort heel het plan van zaligheid uitgelegd.

Daarna kreeg ik de vraag hoe ik dat zo zeker weet en of ik nooit twijfel aan mijn geloof. Hierop heb ik ze dus verteld hoe ik tot een getuigenis ben gekomen en ze verteld dat zij dat natuurlijk ook konden doen. Al met al een hele leuke en grappige ervaring.

Aan het eind van het uurtje kwam een wat oudere vrouw naar me toe die nu begreep dat we mormonen waren. Ze had gehoord dat mormonen veel familie historisch werk doen en daar was ze wel heel erg in geïnteresseerd, echter had ze wat vreemde verhalen gehoord over het feit dat we in onze tempels hun voorouders dopen, zodat ze allemaal in de hemel mormonen zouden worden.

Ik heb haar dus uitgelegd dat dat niet het geval was en dat we inderdaad werk doen voor overleden personen, maar dat dat enkel en alleen is, om hun de gelegenheid te geven om in de Geestenwereld, waar we naartoe gaan, als we overlijden, het evangelie te kunnen accepteren. En dat het dus nog steeds hun keus is of ze het accepteren of niet. Dat vond ze een heel stuk beter klinken en ik heb haar nummer gekregen en ga haar in contact brengen met de persoon die hier over familie historisch werk gaat.

Monte Cristo

Verder zijn we afgelopen week naar de musical Monte Cristo geweest. Dat was ook echt heel erg gaaf om te zien, hoewel ik nog ver van alles begrijp is het altijd een hele ervaring om de hele act te zien, de muziek enz.. Tot onze grote verbazing waren de zendelingen die nu in Zelenongrad dienen, een stad net buiten Moskou, daar ook. En konden elder Hansen en ik, Elder Mecham en Anderson weer in lange tijd zien. Al met al een hele gezellig ervaring.

Nederlands toeristen

Verder kwam ik afgelopen week wat Nederlandse toeristen tegen in de Metro. Ze waren met hun koffer op een Metro kaart aan het kijken en leken heel erg verdwaald. Elder Hansen had me gezegd dat hij mensen had zien en horen lopen die een taal spraken dat als Duits klonk, maar hij begreep er niets van. Toen ik de vrouw zag, met een knal oranje Unox muts op, kon het natuurlijk niet anders zijn. Ik vroeg ze dus in het Engels of ze hulp nodig hadden en dat stelde ze wel op prijs. Daarna zeg ik in het Engels dat ik ook Nederlands spreek. Waarop ze dus zegt: “He Henk.. hij spreekt Nederlands”. Waarop ik dus in het Nederlands probeer te reageren. Dat was echt een groot drama. Mijn zinnen kwamen er maar stotterend uit en kon de woorden echt niet vinden die ik zocht, en alles klonk echt heel erg vreemd. Uiteindelijk tijdens de Metro rit een redelijk gesprek gehad met de man. Maar echt een hele maffe ervaring.

Лотошино (Latochina)

Afgelopen zondag zijn we naar een gemeente gegaan, die zo'n 2 uur rijden buiten Moskou ligt. Het is echt een hele kleine gemeente, die echt net aan de voorwaarden van 2 gezinnen en een Melchizedekse priesterschapsdrager voldoen. Al met al zijn er 5 mensen. Een vader met zijn echtgenote, zijn zoon die nu getrouwd is en dus een vrouw en een klein dochtertje heeft. Ik heb echt heel erg veel bewondering voor die mensen dat ze zo actief zijn in de kerk. De gemeente heeft in totaal 13 mensen op de lijst. Het is echt een geweldige familie. Echt zo ontzettend aardig. Verder was de rit er naartoe ook een hele ervaring, aangezien ik de gelegenheid had om wat meer van het Russische winterlandschap te zien.

In Sokolniki, vroeg iedereen Elder Morgan, waar ik was, aangezien ze de naam van mijn collega nog niet kunnen onthouden, dus dat was wel grappig.

Zoals altijd is er natuurlijk nog veel meer te schrijven, maar ik moet er nu echt weer een einde aan gaan maken.

Groetjes en tot volgende week,

Elder Kilian Croese