Elder Croese heeft zijn eerste MTC foto's opgestuurd en deze hebben wij natuurlijk meteen online  gezet!

Elder Croese op de MTC

Veel van jullie vragen zich waarschijnlijk af hoe het nu met mijn gezondheid gaat. Het gaat redelijk, maar ben er nog steeds niet helemaal bovenop. Sinds ik uit quarantaine ben gekomen heb ik een hoest te pakken zoals ik die jaren geleden meestal voor enkele weken in de lente en herfst had. Ik had het idee dat het allemaal wel snel over zou gaan, maar niet dus. Ik was weer als vanouds aan het hoesten als een zeehondje en lag 's avonds dus vaak lang wakker. De afgelopen 2 nachten heb ik ongeveer 1,5 tot 2 uur wakker gelegen. Niet heel erg fijn, aangezien je die 8 uur slaap die je hier kan krijgen, ook ten volle wil benutten. Gisteren (maandag) ben ik daarom dan ook maar weer naar de kliniek gegaan met Elder Mecham (kamergenoot) die ook ongeveer dezelfde klachten had. Na een gesprek met de dokter vroeg hij of ik een verleden met astma had. Ik heb uitgelegd dat ik geen astma had en dat ik in mijn jongere jaren wel vaker van die hoestbuien had. En dat de dokter toen had gezegd dat ik een lichte voor van Bronchitis had?. Hij heeft dus het een en ander aan medicijnen voorgeschreven. Ik heb nu een inhalator (of hoe je het ook schrijf) zoals ik vroeger ook had. Heb pillen (3x2 pillen per dag) tegen de hoest en pillen (2x1 pil per dag) om eventuele bacteriën tegen te gaan die van de griep zijn overgebleven. Ik dus maar begonnen met de puf, omdat dat vroeger ook zo goed hielp.

Nou niet echt dus. Afgelopen nacht lag ik weer tijden wakker terwijl ik aan het hoesten was en op een gegeven moment had ik sterk het gevoel dat ik mijn bed uit moest en ja hoor. Ik gooide het beetje wat er nog in mijn maag zat allemaal er uit. Uiteindelijk ben ik wel in slaap gevallen.

Iedereen die me redelijk kent weet hoeveel ik van medicijnen nemen houd. Niet dus. Ik mag nu dus 8 pillen per dag nemen. De 2 per dag zijn echt verschrikkelijke pillen en vanochtend ging ik dus weer flink over mijn nek bij het nemen van de medicatie. Maar ik blijf het maar gewoon proberen.

Pig Flu

Jammer om te horen dat ik niet de eerste Nederlander ben. Anders was ik natuurlijk extra bijzonder. Hier op de MTC is de flu toch niet helemaal weg. Er gaan nog steeds zendelingen de isolatie in.

Zendingspresidenten conferentie

Deze week komen alle zendingspresidenten die nieuw geroepen zijn hier naar de MTC. Dit betekend een bijzondere tijd. Er zijn een aantal logistieke dingen hier veranderd, omdat ze bepaalde gebouwen nodig hebben voor de zendingspresidenten. Wat belangrijker en interessanter is, is dat er deze komende tijd veel apostelen en waarschijnlijk zelfs de profeet hier rond lopen. De devotional van vanavond is verschoven en het gerucht gaat heel sterk dat er 5 apostelen en zelfs de profeet naar deze devotional gaan komen. Dat gaat dus echt super bijzonder worden.

Russisch leren

De docenten hier zijn echt geweldig. ze proberen me echt zo goed mogelijk te begleiden. Grappig detail is dat ik een paar dagen ouder ben dan een van mijn docenten. Ze heten Broeder Meril en Broeder Sunday. Ze hebben beide in Rusland gediend. Ze zijn echt heel goed.

Mijn tijd is hier helaas weer op. Weet dat ik van jullie allemaal houd en dat ik alle reacties en berichten natuurlijk nog steeds op prijs stel!

Elder Kilian Croese

Nu jullie dit lezen gaat alles weer bijna helemaal goed met mij hoor. Ik ben nog steeds wel wat vaker moe en het is moeilijk om te concentreren, maar ik heb geen roze kleurtje, een knor geluid of zo'n mooi staartje aangegroeid de afgelopen dagen.

Devotional Elder David A. Bednar

Op dinsdagavond heb je hier op de MTC altijd een devotional. Afgelopen week was Elder David A. Bednar de spreker. We hebben hem in de ring Rotterdam natuurlijk al een paar jaar geleden live kunnen zien en horen, wat echt geweldig was. Zijn devotional deze keer was echt geweldig. Hij schreef over hoe je moest luisteren naar de Geest. Hij begon met de vraag: "Hoe weet ik of het mijn eigen gedachten zijn, of ingevingen van de Heilige Geest?" Zijn antwoord daarop was even kort als geïnspireerd. Hij antwoordde: "Stop je er zorgen over te maken!" Hij legde uit dat als je rechtvaardig leeft, alle ingevingen die je krijgt die tot iets goeds lijden, geïnspireerde gedachten zijn. Hij illustreerde dit nog met een paar bijzondere voorbeelden en verhalen, maar daar heb ik natuurlijk nu geen tijd voor. De conclusie was dus: Denk erover, maak een beslissing, bid erover en als het niet slecht voelt, PRESS FORWARD. Ga ervoor en wacht niet op een hemels dramatisch teken.

Lessen

Na dinsdag zijn we verder gegaan met het leren van de Russische taal en van het onderwijzen van de verschillende lessen. We kunnen ondertussen een basis getuigenis geven, kunnen een basis gebedje zeggen en kunnen iemand heel basis leren kennen: Hallo, hoe heet je, waar kom je vandaan. Ik had ondertussen al wel wat meer moeten weten, maar door het quarantaine verhaal loop ik nu een beetje achter. Ik kan wel merken dat het leren van de grammatica me wel een stuk makkelijker af gaat door de vele talen die ik al heb gehad op school en dan in het bijzonder het Grieks en Latijn. Maar het leren van woordjes en zinnen was altijd al een drama en dat blijft het nog steeds. Maar het gaat steeds beter, dus we komen er vanzelf wel.

Quarantaine

Woensdag en donderdag waren er al enkele zendelingen een beetje aan het zieken in mijn klas. Ik had echter nergens last van tot donderdag. Donderdag begon ik een hoestje te ontwikkelen en begon het ademhalen een beetje moeilijk te worden. Alsof er een soort druk op mijn borst was. Als ik volledig probeerde in te ademen begon ik te hoesten als ik op 3/4 was. Geen probleem dacht ik, ben wel vaker flink verkouden geweest. 's Avonds was ik echter ontzettend moe en toen we terug kwamen in onze kamer ben ik bijna direct op mijn bed gaan liggen en gaan slapen.

De volgende dag voelde ik me niet heel erg veel beter. Ik had dus maar voor de zekerheid mijn thermometer uit mijn toilettas gehaald om te zien of ik misschien een koortsje had. Mijn spieren voelde niet heel erg sterk, maar ik had niet het idee dat ik dood ging of zo. Dus ik mijn temperatuur opgemeten: 38,8. Dacht.. hmm das best wel hoog. Dat ding is vast kapot. Maar wij dus naar de kliniek hier om me toch maar te laten controleren voor de zekerheid. Komen we daar aan. Kliniek gesloten tot 8:00. Dus wij maar weer terug naar de kamer en daar mijn temperatuur nog maar eens opgemeten: 39,6. Begon toen toch wel het idee te krijgen dat dat ding misschien wel werkte, maar vertrouwde het nog steeds niet helemaal, omdat ik me best goed voelde. We zijn dus even wat te eten gaan halen voor mijn collega, ik had zelf helemaal geen trek. en daarna dus weer naar de kliniek, die deze keer wel gewoon open was.

Eenmaal daar aangekomen kon ik even wachten en na een tijdje hebben ze een ' nose swap' uitgevoerd. Echt een verschrikkelijke test (beetje overdrijven mag natuurlijk wel, maar aangenaam was anders). Ze pakken een soort wattenstokje en dat douwen ze zo ongeveer in je neus totdat je het gevoel krijgt dat er hersenvocht mee naar buiten komt en dan komt de bonus. Dan mag je andere neusgat ook nog eens. Ik mocht weer gaan wachten en na een minuut of 10 kwamen ze terug met de resultaten: Ze wisten het niet. De nurse vond het wel vreemd dat ik me nog zo goed voelde bij een temperatuur van bijna 102F. Dus gaf ze mij wat lichte Ibipruven mee en vroeg me of ik dus 2 a 3 uur later weer terug wou komen.

Toen ik later terug kwam, wist ik wat er ging gebeuren, weer zo'n vervelende neus test. En ja hoor, dit keer was het raak. Ik had de griep te pakken! Toen de nurse met het resultaat binnenkwam vroeg ze waar mijn collega was. Ik zei haar dat hij als gevraagd buiten wachtte. Zij haalt hem dus binnen en zegt: Jullie mogen nu afscheid nemen. Ik dus... eeuhhh? .. dus ik heb...??!??! Ik mocht zo'n mooi maskertje opzetten en naar een andere nurse. Deze meette wat basic lichaamseigenschappen en daarna mocht ik in een kamertje gaan wachten.

Swine flu?!?!?

Na een flinke tijd kwam er een dokter langs die wat dingen bekeek en die wat dingen in de computer noteerde. Daarna mocht ik wachten op iemand van security die met me mee ging om mijn spullen op de halen en me naar quarentine te brengen. Op dat moment voel je je echt outcast. Iedereen staart je echt zo aan van.. ieeuwwwll.. daar heb je weer zo'n melaatse.

Goed aangekomen in quarantaine. Dat is toch ook maar een raar plaatsje. Een hal van een gebouw hebben ze afgesloten en daar zitten dus een stuk of 20-30 elders die de flu hebben. Ze hebben een TV neergezet met wat DVDs van devotionals en wat kerk films. Wat je er doet? Vrij weinig. Het is gewoon 5 dagen van vervelen. Je slaapt een groot deel en verder staar je maar een beetje voor je uit. Studeren is moeilijk, omdat het toch wel lastig is om je te concentreren. Ik heb wel de tijd genomen om flink wat brieven te schrijven. Deze zullen over ongeveer een week aankomen.

Nog een detail over de griep. Ze kunnen hier niet echt testen of de griep die ik had echt swine flu is. Maar ze zeggen dat ongeveer 90% van de flu hier op de MTC swine flu is. Dus grote kans dat ik dat inderdaad had. Wat ik me nu afvraag, ben ik nu de allereerste Nederlander met Swine flu? Want dan verdien ik wel een vermelding in de krant of zo. Grapje.

Goed dit was het dan maar weer voor deze keer. Weet dat alles goed met me gaat en dat jullie je echt geen zorgen over me hoeven te maken. Heb het naar mijn zin, hoewel het af en toe zwaar is, en alles komt goed!

Dasvedanja

Ik wil dit bericht beginnen met het bedanken van iedereen die iets geschreven heeft of een reactie achter gelaten. Ik besef me nu steeds meer dat ik echt totaal geen tijd heb om op iedereen te reageren. Dus als het op jou van toepassing is: BEDANKT!

Devotional

Nadat ik de vorige mail geschreven had, heb ik nog wat gehangen met de zendelingen die hier al 6 weken zitten en naar de Oekraine op zending gaan. Aan het eind van de dag (dinsdag) was er een wekelijkse devotional met Elder Gonzalez en zijn vrouw. Echt een hele leuke ervaring. We hebben wekelijks deze devotionals en natuurlijk hopen we dat we snel een apostel of zelfs de profeet te zien en horen krijgen. Maar die kans is natuurlijk redelijk groot aangezien we hier voor 12 weken 'vast' zitten.

Echte introductie

Op woensdag was het dan zo ver en ging de ervaring hier op de MTC echt van start. Er moest nog wat papierwerk worden nagelopen e.d. Maar dat ging verder allemaal wel goed. Tijdens een grote introductiebijeenkomst konden ze 505 nieuwe zendelingen verwelkomen. Zoveel hebben ze er in tijden niet gezien. Momenteel zijn die 505 zendelingen ongeveer 1/4 van het totaal aantal zendelingen aanwezig op de MTC.

Internationale zendelingen

De dag voor de echte introductie waren we met zo'n 20 internationale zendelingen samen. De verhalen van deze zendelingen zijn stuk voor stuk heel erg bijzonder en ik realiseerde me op dat moment heel erg hoe gezegend ik ben met zo'n geweldige familie, die al generaties lang actief is in de kerk.

Elder Hansen

Ik kon nu ook eindelijk mijn collega ontmoeten. Elder Hansen is een geweldige Elder van 19 jaar, net als de rest in mijn kamer, hij komt uit Idaho. Hij heeft Duits gestudeerd en speelt viool. Echt een rustige lieve jongen. Ik kan het goed met hem vinden. Hij heeft ook een vriendin die op hem wacht. Echter zij werkt op de MTC en hij ziet haar dus bijna dagelijks. Het klinkt misschien hard, maar ik ben zo blij dat ik dat niet heb. Want ik zie hoe het aan hem vreet en ik zou er echt helemaal kapot van gaan.

Mijn collega Elder Hansen

Schriften kwijt

Als internationale zendelingen krijg je een speciale behandeling. Hierdoor hadden we dus woensdagochtend een eigen bijeenkomst, omdat de Amerikanen er toen nog niet waren. Ze zeiden dat je je schriften daar ik het lokaal kon laten liggen en dat je die 's avonds weer op kon komen halen. Dus ik 's avonds mijn schriften ophalen. Kamer helemaal leeg. Na een paar dagen zoeken zijn ze nu terecht. Heel het verhaal is wel grappig, maar daar heb ik nu echt geen tijd voor.

Druk, druk, druk

Het leven hier op de MTC is echt heel erg druk. Je wordt gebombardeerd met Russische en met allerlei soorten klassen. Heel erg opbouwend en leerzaam, maar ook wel heel vermoeiend. Ik slaap dus goed 's nachts.

Elder Krooishe

Wat ook wel grappig is, is dat de Amerikanen mijn achternaam niet kunnen uitspreken. Nu wist ik dat al wel, maar nu kan ik het dus echt meer dan 10 keer op een dag herhalen. De mensen in mijn district hebben nu, na een week, eindelijk een beetje door hoe ze het uit moeten spreken.

Russisch leren

Het leren van het Russisch gaat moeizaam. Het valt me echt zwaar tegen om eerlijk te zijn. Het leren van een vreemde taal vanuit een taal die niet je moedertaal is, is redelijk zwaar. Ik kom er dus steeds meer achter dat ik het echt niet zelf kan en dat ik echt moet vertrouwen op de hulp van de Heer. Dit doe ik ook, dus het zal vast allemaal wel goed komen.

In de Russische klas

Germs & Swine Flu

Jullie hebben vast al wel gehoord van de aantal bevestigde gevallen van Swine Flu op de MTC. Ik heb er zelf verder weinig last van, behalve dat je ongeveer elke minuut blijft horen dat je 100x op een dag je handen moet wassen. Er zijn echter elders in quarantaine geplaatst, die mogen hun kamer dus niet uit. Ook zijn er veel elders op de MTC gehouden. Heel vervelend voor ze.

Eten

Het eten waar iedereen het over heeft is inderdaad wel oké. Ik probeer zo gezond mogelijk te blijven eten, zodat ik niet 20 kilo aan ga komen hier op de MTC

Nederlands

Wat ook wel raar is, is dat ik voor mijn gevoel nu al een deel van mijn Nederlands aan het kwijt raken ben. Ik kan soms echt sommige Nederlandse woorden niet meer vinden. Dat krijg je als je heel de dag in Engels en Russisch praat.

Zondagen

De zondag hier zijn ook geweldig. Echt mega opbouwend. De klas waar je in zit vorm een district (10E) en een aantal districten samen vormen een gemeente. Met die gemeente heb je dus ook een normale zondagse dienst. Ook is er een soort conferentie van 2 uur. Die ook mega opbouwend is.

Foto’s

Zo te zien is het hier op de computers niet toegestaan om bijlagen te versturen. Jullie zullen het dus voorlopig zonder foto's moeten doen.

Mijn tijd hier is bijna op nu. Ik hoop snel weer van jullie te horen. Ik kijk elke dag uit naar de brieven die ik krijg. Ik ben nu al berucht om te hoeveelheid brieven (goed gedaan iedereen!). Ze gaan er hier vanuit dat ik er minimaal 5 per dag krijg. Dus houd dat vol zou ik zeggen.

Dasvedanja

DearElder

Vanaf heden is het mogelijk om Elder Kilian Croese GRATIS brieven te versturen via de website DearElder. Gedurende zijn tijd in de MTC (tot 18 augustus 2009) wordt jouw brief dezelfde dag nog op zijn deurmat bezorgd! Goedkoop en snel dus!

Op de Contact-pagina van deze blog of via deze link contact kun je lezen hoe je dit moet doen. Laten wij Elder Croese een hart onder de riem steken gedurende zijn tijd op de MTC en stuur vandaag nog een leuke, lieve en/of gekke brief! En wie weet reageert hij wel op jou. Hij stelt het in ieder geval heel erg op prijs, maar door tijdgebrek kan het voorkomen dat je niet meteen een reactie terug krijgt.

Post

Ook is het mogelijk om hem via de post een brief te sturen. Zijn adres op de MTC is:

Elder Kilian Croese
Russia Moscow Mission
Provo Missionary Training Center
2005 N 900 E
Provo, UT 84604

Vermeld bij het versturen via DearElder het volgende: het MTC Box # is 162 en zijn Estimated MTC Departure Date: 18 aug 2009.

Voor meer informatie over het versturen van brieven kijk op de Contact-pagina of check de link contact

Tot schrijfs!

 

Ik wil echt iedereen heel erg bedanken die er was op Schiphol om me uit te zwaaien. Ik vond het echt heel bijzonder dat er zo veel mensen waren. Hoewel het afscheid zwaar was, was het fijn om zo veel van jullie voor een laatste keer in een lange tijd te zien.

Schiphol

Hoewel het inchecken redelijk lang duurde, ging de rest van de reis goed. Nadat ik door de douane was, waren de tranen redelijk snel weg. Het checken van de bagage ging verder allemaal hartstikke snel en zonder problemen. Daar ik redelijk vroeg was, moest ik nog even wachten op het vliegveld en daar heb ik de brieven gelezen die Concetta en mijn ouders me hadden toegestopt. Ik moet wel bekennen dat ik toen wel een aantal traantjes heb moeten weg pinken.

Amsterdam naar Atlanta

De vlucht zelf was heel erg rustig. Het vliegtuig zat helemaal niet vol, waardoor de vrouw die naast mij zat, ergens anders ging zitten, zodat ze 4 stoelen had waar ze op kon liggen. Hierdoor was dus de stoel naast mij vrij. Dat was wel lekker, zodat ik daar mijn eigen spullen kon neerzetten. Die bewuste vrouw vroeg me nog waarom ik zo netjes gekleed was, waarna ik haar heb uitgelegd dat ik op zending ging. Naar bleek had ze een tijd in Utah gewoond en hoefde ik het principe dus niet uit te leggen. Ik zat naast de nooduitgang, waardoor ik dus tijdens het opstijgen en landen tegenover een steward zat. Ook met hem heb ik een leuk gesprek gehad over mijn zending.

Atlanta

Eenmaal op Atlanta moesten we daar door de douane e.d. Dit duurde redelijk lang. Gelukkig was ik redelijk snel uit het vliegtuig gegaan, zodat ik redelijk vooraan stond. Op Atlanta ben ik maar meteen bij de gate gaan zitten. Komt er daar na een tijdje een zendeling aanlopen. Zijn naam heb ik opgeschreven, maar dat heb ik nu niet bij me. Hij had gediend in Amerika en was onderweg naar huis. Wat later bleek was dat hij naast me zat in het vliegtuig. Op het vliegveld en in het vliegtuig hebben we een leuk gesprek gehad.

Salt Lake City

Eenmaal aangekomen in Salt Lake City stonden de Bonsjes me al op te wachten. Zij hebben me nog uit eten genomen en daarna ben ik maar gaan slapen.

Salt Lake Tempel

Vandaag (dinsdag) kon ik er weer vroeg uit omdat we naar de Salt Lake tempel zouden gaan voordat ze mij op de MTC zouden afzetten. Hierdoor kon ik er dus weer flink vroeg uit. Buiten het feit dat ik een aantal keer wakker ben geworden heb ik toch redelijk goed geslapen. De tijd in de Salt Lake tempel was echt bijzonder. Echt een hele mooie ervaring. Echt super om daar te kunnen zijn. Het heeft bepaalde dingen echt duidelijker voor me gemaakt.

Aankomst MTC

Na de tempel hebben Paul en Kitty me naar de MTC gebracht. Eenmaal daar ga je heel het proces in om allerlei dingen te laten controleren. Dat was nogal een chaos. Om te beginnen hadden ze mijn name tag nog niet klaar, heel gek want 30 minuten later bleken ze hem wel te hebben. Hierdoor heb ik dus geen foto dat Paul mijn bordje op doet. We konden echter een ander bordje lenen. Wat wel grappig was dat het een bordje was van een zendingspresident. Nu sta ik dus op de foto met het bordje van een zendingspresident. Heel grappig. Daarna moet je een hoop vragen beantwoorden, kijken ze of je goed genoeg Engels spreekt en willen ze een kopie van je paspoort en visa e.d. Ook moest ik dus een controle hebben van mijn medische gegevens. Ik alles uitgelegd en alles was oké. Belde ze later de man die mij en een paar andere zendelingen begeleiden op, dat ze toch nog voor de zekerheid een Röntgenfoto wilden maken om te controleren op Tuberculose. Ik heb ze uit gelegd dat ik er meerdere keren op was gecontroleerd en heb zelfs mijn BCG nog laten zien, maar kennelijk zijn ze hier nogal hyper over alles i.v.m. de griep die hier heerst.

Broeder Bons doet 'mijn bordje' op

Chaos op de MTC

Eigenlijk zouden er ook lessen zijn voor net aangekomen zendelingen. Echter door de griep hebben de leraren afgezegd. Hierdoor moesten ze dus op zoek naar iets anders om me bezig te gaan houden. Hierdoor zit ik nu dus bij de mensen die in mijn district zitten. Zij hebben vandaag hun voorbereidingsdag en zijn nu hun was aan het doen. Ze vroegen of ik niet meteen een e-mailaccount wou aanmaken en met thuis mailen. Hierdoor kan ik jullie nu dus al mailen.

Er zitten echter geen foto's bij, omdat ik alles op mijn kamer heb laten liggen. Hopelijk kan ik volgende week dus wat foto's meesturen. De kamer was trouwens ook wel een leuk verhaal. Alles loopt hier een beetje in het honderd. Dus de kamer die we voor deze nacht zouden moeten hebben bleek dus al vol te zitten. Hierdoor konden we dus weer terug naar het begin om een nieuwe kamer te gaan krijgen.

Dit was het voor deze keer. Tot volgende week.

Al heel vroeg in de ochtend waren veel vrienden en familie gekomen om afscheid te nemen van Elder Kilian Croese, die voor twee jaar zal dienen in de Russia Moscow Mission. Het inchecken zorgde tot op het laatste moment voor nog wat zenuwen. Er stond een lange rij voor de incheckbalie en het e-ticketnummer bleek te kort te zijn... Gelukkig was er een prima service en kwam er al snel het verlossende telefoontje wat het inchecken wel mogelijk maakte. Na het inchecken hebben we nog wat leuke foto's gemaakt.

Maar rond 8:40  was het dan toch echt tijd om afscheid te nemen van familie en vrienden, want vanaf 8:31 kon men al boarden. De traantjes begonnen toen wel bij een ieder te komen...Elder Kilian Croese gaf iedereen nog snel even een handdruk of knuffel en vertrok daarna richting de douane.

Elder Kilian Croese is rond 10:10 met vlucht  DL839 vertrokken richting Atlanta, waar hij zal overstappen richting Salt Lake City. Daar zal hij lokale tijd rond 18:40 aankomen. Hij zal worden opgehaald door br. en zr. Bons en morgen zal hij zich melden op de MTC in Provo, Utah.

 

Familie en vrienden nemen afscheid van Elder Croese