Vaarwel Kilian Croese welkom Elder Croese

Ik wil echt iedereen heel erg bedanken die er was op Schiphol om me uit te zwaaien. Ik vond het echt heel bijzonder dat er zo veel mensen waren. Hoewel het afscheid zwaar was, was het fijn om zo veel van jullie voor een laatste keer in een lange tijd te zien.

Schiphol

Hoewel het inchecken redelijk lang duurde, ging de rest van de reis goed. Nadat ik door de douane was, waren de tranen redelijk snel weg. Het checken van de bagage ging verder allemaal hartstikke snel en zonder problemen. Daar ik redelijk vroeg was, moest ik nog even wachten op het vliegveld en daar heb ik de brieven gelezen die Concetta en mijn ouders me hadden toegestopt. Ik moet wel bekennen dat ik toen wel een aantal traantjes heb moeten weg pinken.

Amsterdam naar Atlanta

De vlucht zelf was heel erg rustig. Het vliegtuig zat helemaal niet vol, waardoor de vrouw die naast mij zat, ergens anders ging zitten, zodat ze 4 stoelen had waar ze op kon liggen. Hierdoor was dus de stoel naast mij vrij. Dat was wel lekker, zodat ik daar mijn eigen spullen kon neerzetten. Die bewuste vrouw vroeg me nog waarom ik zo netjes gekleed was, waarna ik haar heb uitgelegd dat ik op zending ging. Naar bleek had ze een tijd in Utah gewoond en hoefde ik het principe dus niet uit te leggen. Ik zat naast de nooduitgang, waardoor ik dus tijdens het opstijgen en landen tegenover een steward zat. Ook met hem heb ik een leuk gesprek gehad over mijn zending.

Atlanta

Eenmaal op Atlanta moesten we daar door de douane e.d. Dit duurde redelijk lang. Gelukkig was ik redelijk snel uit het vliegtuig gegaan, zodat ik redelijk vooraan stond. Op Atlanta ben ik maar meteen bij de gate gaan zitten. Komt er daar na een tijdje een zendeling aanlopen. Zijn naam heb ik opgeschreven, maar dat heb ik nu niet bij me. Hij had gediend in Amerika en was onderweg naar huis. Wat later bleek was dat hij naast me zat in het vliegtuig. Op het vliegveld en in het vliegtuig hebben we een leuk gesprek gehad.

Salt Lake City

Eenmaal aangekomen in Salt Lake City stonden de Bonsjes me al op te wachten. Zij hebben me nog uit eten genomen en daarna ben ik maar gaan slapen.

Salt Lake Tempel

Vandaag (dinsdag) kon ik er weer vroeg uit omdat we naar de Salt Lake tempel zouden gaan voordat ze mij op de MTC zouden afzetten. Hierdoor kon ik er dus weer flink vroeg uit. Buiten het feit dat ik een aantal keer wakker ben geworden heb ik toch redelijk goed geslapen. De tijd in de Salt Lake tempel was echt bijzonder. Echt een hele mooie ervaring. Echt super om daar te kunnen zijn. Het heeft bepaalde dingen echt duidelijker voor me gemaakt.

Aankomst MTC

Na de tempel hebben Paul en Kitty me naar de MTC gebracht. Eenmaal daar ga je heel het proces in om allerlei dingen te laten controleren. Dat was nogal een chaos. Om te beginnen hadden ze mijn name tag nog niet klaar, heel gek want 30 minuten later bleken ze hem wel te hebben. Hierdoor heb ik dus geen foto dat Paul mijn bordje op doet. We konden echter een ander bordje lenen. Wat wel grappig was dat het een bordje was van een zendingspresident. Nu sta ik dus op de foto met het bordje van een zendingspresident. Heel grappig. Daarna moet je een hoop vragen beantwoorden, kijken ze of je goed genoeg Engels spreekt en willen ze een kopie van je paspoort en visa e.d. Ook moest ik dus een controle hebben van mijn medische gegevens. Ik alles uitgelegd en alles was oké. Belde ze later de man die mij en een paar andere zendelingen begeleiden op, dat ze toch nog voor de zekerheid een Röntgenfoto wilden maken om te controleren op Tuberculose. Ik heb ze uit gelegd dat ik er meerdere keren op was gecontroleerd en heb zelfs mijn BCG nog laten zien, maar kennelijk zijn ze hier nogal hyper over alles i.v.m. de griep die hier heerst.

Broeder Bons doet 'mijn bordje' op

Chaos op de MTC

Eigenlijk zouden er ook lessen zijn voor net aangekomen zendelingen. Echter door de griep hebben de leraren afgezegd. Hierdoor moesten ze dus op zoek naar iets anders om me bezig te gaan houden. Hierdoor zit ik nu dus bij de mensen die in mijn district zitten. Zij hebben vandaag hun voorbereidingsdag en zijn nu hun was aan het doen. Ze vroegen of ik niet meteen een e-mailaccount wou aanmaken en met thuis mailen. Hierdoor kan ik jullie nu dus al mailen.

Er zitten echter geen foto's bij, omdat ik alles op mijn kamer heb laten liggen. Hopelijk kan ik volgende week dus wat foto's meesturen. De kamer was trouwens ook wel een leuk verhaal. Alles loopt hier een beetje in het honderd. Dus de kamer die we voor deze nacht zouden moeten hebben bleek dus al vol te zitten. Hierdoor konden we dus weer terug naar het begin om een nieuwe kamer te gaan krijgen.

Dit was het voor deze keer. Tot volgende week.