Nu jullie dit lezen gaat alles weer bijna helemaal goed met mij hoor. Ik ben nog steeds wel wat vaker moe en het is moeilijk om te concentreren, maar ik heb geen roze kleurtje, een knor geluid of zo'n mooi staartje aangegroeid de afgelopen dagen.
Devotional Elder David A. Bednar
Op dinsdagavond heb je hier op de MTC altijd een devotional. Afgelopen week was Elder David A. Bednar de spreker. We hebben hem in de ring Rotterdam natuurlijk al een paar jaar geleden live kunnen zien en horen, wat echt geweldig was. Zijn devotional deze keer was echt geweldig. Hij schreef over hoe je moest luisteren naar de Geest. Hij begon met de vraag: "Hoe weet ik of het mijn eigen gedachten zijn, of ingevingen van de Heilige Geest?" Zijn antwoord daarop was even kort als geïnspireerd. Hij antwoordde: "Stop je er zorgen over te maken!" Hij legde uit dat als je rechtvaardig leeft, alle ingevingen die je krijgt die tot iets goeds lijden, geïnspireerde gedachten zijn. Hij illustreerde dit nog met een paar bijzondere voorbeelden en verhalen, maar daar heb ik natuurlijk nu geen tijd voor. De conclusie was dus: Denk erover, maak een beslissing, bid erover en als het niet slecht voelt, PRESS FORWARD. Ga ervoor en wacht niet op een hemels dramatisch teken.
Lessen
Na dinsdag zijn we verder gegaan met het leren van de Russische taal en van het onderwijzen van de verschillende lessen. We kunnen ondertussen een basis getuigenis geven, kunnen een basis gebedje zeggen en kunnen iemand heel basis leren kennen: Hallo, hoe heet je, waar kom je vandaan. Ik had ondertussen al wel wat meer moeten weten, maar door het quarantaine verhaal loop ik nu een beetje achter. Ik kan wel merken dat het leren van de grammatica me wel een stuk makkelijker af gaat door de vele talen die ik al heb gehad op school en dan in het bijzonder het Grieks en Latijn. Maar het leren van woordjes en zinnen was altijd al een drama en dat blijft het nog steeds. Maar het gaat steeds beter, dus we komen er vanzelf wel.
Quarantaine
Woensdag en donderdag waren er al enkele zendelingen een beetje aan het zieken in mijn klas. Ik had echter nergens last van tot donderdag. Donderdag begon ik een hoestje te ontwikkelen en begon het ademhalen een beetje moeilijk te worden. Alsof er een soort druk op mijn borst was. Als ik volledig probeerde in te ademen begon ik te hoesten als ik op 3/4 was. Geen probleem dacht ik, ben wel vaker flink verkouden geweest. 's Avonds was ik echter ontzettend moe en toen we terug kwamen in onze kamer ben ik bijna direct op mijn bed gaan liggen en gaan slapen.
De volgende dag voelde ik me niet heel erg veel beter. Ik had dus maar voor de zekerheid mijn thermometer uit mijn toilettas gehaald om te zien of ik misschien een koortsje had. Mijn spieren voelde niet heel erg sterk, maar ik had niet het idee dat ik dood ging of zo. Dus ik mijn temperatuur opgemeten: 38,8. Dacht.. hmm das best wel hoog. Dat ding is vast kapot. Maar wij dus naar de kliniek hier om me toch maar te laten controleren voor de zekerheid. Komen we daar aan. Kliniek gesloten tot 8:00. Dus wij maar weer terug naar de kamer en daar mijn temperatuur nog maar eens opgemeten: 39,6. Begon toen toch wel het idee te krijgen dat dat ding misschien wel werkte, maar vertrouwde het nog steeds niet helemaal, omdat ik me best goed voelde. We zijn dus even wat te eten gaan halen voor mijn collega, ik had zelf helemaal geen trek. en daarna dus weer naar de kliniek, die deze keer wel gewoon open was.
Eenmaal daar aangekomen kon ik even wachten en na een tijdje hebben ze een ' nose swap' uitgevoerd. Echt een verschrikkelijke test (beetje overdrijven mag natuurlijk wel, maar aangenaam was anders). Ze pakken een soort wattenstokje en dat douwen ze zo ongeveer in je neus totdat je het gevoel krijgt dat er hersenvocht mee naar buiten komt en dan komt de bonus. Dan mag je andere neusgat ook nog eens. Ik mocht weer gaan wachten en na een minuut of 10 kwamen ze terug met de resultaten: Ze wisten het niet. De nurse vond het wel vreemd dat ik me nog zo goed voelde bij een temperatuur van bijna 102F. Dus gaf ze mij wat lichte Ibipruven mee en vroeg me of ik dus 2 a 3 uur later weer terug wou komen.
Toen ik later terug kwam, wist ik wat er ging gebeuren, weer zo'n vervelende neus test. En ja hoor, dit keer was het raak. Ik had de griep te pakken! Toen de nurse met het resultaat binnenkwam vroeg ze waar mijn collega was. Ik zei haar dat hij als gevraagd buiten wachtte. Zij haalt hem dus binnen en zegt: Jullie mogen nu afscheid nemen. Ik dus... eeuhhh? .. dus ik heb...??!??! Ik mocht zo'n mooi maskertje opzetten en naar een andere nurse. Deze meette wat basic lichaamseigenschappen en daarna mocht ik in een kamertje gaan wachten.
Swine flu?!?!?
Na een flinke tijd kwam er een dokter langs die wat dingen bekeek en die wat dingen in de computer noteerde. Daarna mocht ik wachten op iemand van security die met me mee ging om mijn spullen op de halen en me naar quarentine te brengen. Op dat moment voel je je echt outcast. Iedereen staart je echt zo aan van.. ieeuwwwll.. daar heb je weer zo'n melaatse.
Goed aangekomen in quarantaine. Dat is toch ook maar een raar plaatsje. Een hal van een gebouw hebben ze afgesloten en daar zitten dus een stuk of 20-30 elders die de flu hebben. Ze hebben een TV neergezet met wat DVDs van devotionals en wat kerk films. Wat je er doet? Vrij weinig. Het is gewoon 5 dagen van vervelen. Je slaapt een groot deel en verder staar je maar een beetje voor je uit. Studeren is moeilijk, omdat het toch wel lastig is om je te concentreren. Ik heb wel de tijd genomen om flink wat brieven te schrijven. Deze zullen over ongeveer een week aankomen.
Nog een detail over de griep. Ze kunnen hier niet echt testen of de griep die ik had echt swine flu is. Maar ze zeggen dat ongeveer 90% van de flu hier op de MTC swine flu is. Dus grote kans dat ik dat inderdaad had. Wat ik me nu afvraag, ben ik nu de allereerste Nederlander met Swine flu? Want dan verdien ik wel een vermelding in de krant of zo. Grapje.
Goed dit was het dan maar weer voor deze keer. Weet dat alles goed met me gaat en dat jullie je echt geen zorgen over me hoeven te maken. Heb het naar mijn zin, hoewel het af en toe zwaar is, en alles komt goed!
Dasvedanja

Ik ben nu op zending in Moskou, Rusland. Daar is het nu 12 °C.
June 18, 2009
Dus daarom heb ik je de afgelopen tijd niet meer gezien! Net dat ik beter ben wordt jij ziek :) Ik ben tenminste blij dat jij je weer beter voelt.