Goed afgelopen week was natuurlijk weer een leuke week. Afgelopen P-day zijn we gezellig gaan bowlen met een groep zendelingen en dat was natuurlijk een hele leuke tijd. De volgende dag was het weer tijd voor de interviews met president Cranney. Het was weer fijn om met president Cranney van gedachte te wisselen.

  

Павел

Afgelopen week had ik wel een bijzonder ervaring die ik graag met jullie wil delen. Met Elder Woffinden hebben we een jongen genaamd Павел (Pavel) onderwezen. Hij was gestopt met roken en had een doopdatum. Rond oud en nieuw stopte hij met het beantwoorden van zijn telefoon. We hebben hem sindsdien echt bijna elke dag gebeld, maar hij nam niet op, of was niet beschikbaar, of negeerde onze telefoontjes. Afgelopen week, onderweg naar mijn interview met president Cranney, kreeg ik terwijl we in een ondergrondse tunnel van het ene naar het andere metro station liepen sterk het gevoel dat ik hem moest bellen. Ik pakte mijn telefoon en zag, dat zijn nummer daar helaas niet meer in stond. En had zoiets van, oké , laat maar zitten dan. Toen kreeg ik nog een keer de gedachte en wist dat ik zijn nummer had opgeschreven in mijn map met aantekeningen. Terwijl we dus wachten op de Metro pakte ik die map dus en belde hem. Geen reactie. Ik had echt zoiets van, nou fijn, waarom moest ik dit nou doen? Om voor de 100e keer weer geen reactie te krijgen? Echter 2 minuten later, net terwijl de metro op het station aankomt, gaat onze telefoon. Onbekend nummer. Mijn collega nam op en tot mijn grote verbazing was het Павел. Ik was echt ontzettend blij dat we weer in contact met hem zijn. Ik heb hem nog een paar keer gebeld. Hij vertelde me dat hij wat twijfels heeft over De Wet van Kuisheid, maar als alles goed gaat, is hij toch nog gewillig om met ons af te spreken, zodat we daar face-to-face over kunnen praten. Al met al was het wel een mooie ervaring om te zien wat er gebeurd als je luistert naar de ingevingen die je krijgt.

Dronkaard

Verder hadden we wel een interessante ervaring een paar dagen geleden. We waren onderweg naar een afspraak in het centrale gebouw hier en bijna bij de kerk aangekomen staat er een man voorover gebogen over de motorkap van een auto flink te wankelen, dronken natuurlijk. We vroegen of hij hulp nodig had en we hebben hem naar huis geholpen. Onderweg vond hij het met zijn dronken kop grappig om zich een paar keer te laten “vallen”, terwijl hij de woorden, “wiieeeee” uitriep. Hij vond het heel grappig, maar wij natuurlijk aanzienlijk minder, omdat we een man van tussen de 80 en 100 kg aan het dragen waren. Na een flinke wandeling, waren we bij zijn huis aangekomen en hij had nogal moeite om de trap op te komen. Hij vroeg ons of we hem konden helpen en zei dat we daar konden prediken. Wij hem dus de trap op geholpen naar zijn kamer. Echt zo'n kamer die je bij ons in de grote steden ziet met Polen. Kleine kamer, 6 stapelbedden en dat was het. Er was een man aanwezig daar en we raakte aan de praat. Hij vertelde ons dat hij wel vaker zendelingen had gezien, wat niet heel erg raar is, aangezien hij 3 min van het centrale gebouw woonde. Het was een aardige man uit Oekraïne. En het was gewoon een fijn gesprek. We hebben hem natuurlijk uitgenodigd om naar de Gezinsavond te komen en naar English Club. Al met al wel een bijzondere ervaring.

Goed dat was het weer voor deze week, aangezien de tijd op is. Er zijn nog wel wat andere dingen die ik had willen vertellen, maar dat moeten jullie maar horen als ik over 1,5 jaar thuis ben :p.

Groetjes,

Elder Kilian Croese

Afgelopen week is waarschijnlijk niet de Mormon Messages geplaatst die elder Croese in gedachte had. Bij deze dus alsnog de Mormon Messages waarover hij in zijn laatste bericht sprak.

Vorige week zat ik natuurlijk lekker in het relatief warme Madrid. Deze week ben ik weer veilig aangekomen en ben van ongeveer +10*C, naar -15*C gegaan. Een redelijk verschil. Heb het in ieder geval heel erg naar mijn zin gehad in Madrid en ons snelle uitstapje naar Helsinki was ook ontzettend gaaf.

Zone Conferentie

Het spannendste wat afgelopen week gebeurd is, is denk ik onze zone conferentie. We hadden weer de gelegenheid om een training te geven en deze keer hebben we het gebaseerd op de eerste paar secties van hoofdstuk 9 van Predik mijn Evangelie, over het vinden van mensen om te onderwijzen. We hebben weer een mooie PowerPoint in elkaar gezet en hebben natuurlijk genoeg geoefend om er een geoliede training van te maken. Al zeg ik het zelf, het ging best goed. En ik hoop echt dat het de zendelingen in onze zone heeft geholpen.

Verder waren de trainingen van de president en van de assistenten ook echt heel erg goed. Het was echt een inspirerende dag, waar iedereen de Geest sterk kon voelen en daarna weer helemaal opgeladen aan de slag kon gaan.

Spit met Elder Rudd

Verder ben ik gisteren op een hele kleine split gegaan met Elder Rudd, om een man pianoles te geven die wat verstandelijke beperkingen heeft. Het was echt een hele interessante ervaring om dat te doen. Tegelijkertijd kon mijn collega een onderzoeker onderwijzen met de collega van Elder Rudd die eigenlijk in ons gebied woont, maar niet snapte waarom wij hem zouden moeten onderwijzen. Al met al was dit dus een hele goede samenloop van omstandigheden.

Cergei

Aan het eind kregen we een telefoontje van het kantoor dat ze via het internet contact hadden gehad met een man die in ons gebied woont die, die dag met ons wou afspreken om een Boek van Mormon te ontvangen. Wij echt helemaal verbaasd, aangezien internet verwijzingen hier nou niet echt heel vaak voorkomen (lees: nooit). Wij dus na wat heen en weer bellen die man eindelijk te pakken gekregen en met hem afgesproken. Daar aangekomen bleek dat hij ziek was en hebben we hem een zegen gegeven. Het bleek een man te zijn die zo'n 8 jaar geleden, naar wat hij zei, de zendelingen had ontmoet, maar op de een of andere manier het contact en zijn Boek van Mormon had verloren. Aangezien zijn huisgenoten bijna thuis kwamen en over het algemeen dergelijke bezoeken niet echt op prijs stelden, zijn we maar weer vertrokken en hebben een afspraak gemaakt om later met hem af te spreken.

Hope

In Madrid zag ik weer een Mormon Message over Hoop. Deze filmpjes zijn altijd zo ontzettend goed dat ik ook deze weer graag met jullie wil delen. We gaan er trouwens aan werken om ze ook in het Russisch beschikbaar te maken, zodat ook de mensen hier in Rusland die geen Engels kunnen van deze krachtige en opbouwende filmpjes kunnen genieten.

 

Goed dat was het wel weer voor deze week. Alles gaat hier nog steeds goed. Mis jullie natuurlijk wel, maar dat is niet zo belangrijk. Ben dankbaar voor de gelegenheid die ik heb om hier in Moscow te dienen en doe dat omdat ik weet dat De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen de enige ware kerk van Jezus Christus hier op aarde is. En dat onze Hemelse Vader zo ontzettend veel van ons houd dat Hij zelf zijn Zoon zond om voor ons te sterven aan het kruis, zodat wij de mogelijkheid hebben om de dood en onze zonden te overwinnen en daardoor dus terug te keren om met onze hemelse ouders te leven.

Groetjes,

Elder Kilian Croese

Terwijl ik dit schrijf, zit ik alweer in Madrid, waar het gemakkelijk zo’n 15 graden warmer is dan in Moskou. Zoals jullie raden is het weer tijd voor mijn 3 maandelijke visatrip. Dit keer ben ik samen met mijn vorige collega, Elder Woffinden, op stap, waardoor we dus wat meer bewegingsvrijheid hebben.
Daar ze waarschijnlijk geen directe tickets voor ons konden krijgen, hebben we “helaas” een kleine omleiding moeten volgen via Helsinki, Finland. Daar aangekomen hadden we net tijd genoeg om het vliegveld te verlaten en even snel de stad in te gaan. Snel betekent, ook echt snel, want we hadden echt maar iets van 30 minuten. Maar snel even wat foto’s gemaak om de zendelingen in Moskou flink jaloers te maken.

We kwamen rond middernacht uiteindelijk bij de MTC aan in Madrid, na ongeveer 14 uur onderweg te zijn geweest. Daar aangekomen zagen we dat ze de tempel aan het schoonmaken waren, waardoor we nu dus helaas niet naar de tempel kunnen gaan. Dat is echt wel heel erg jammer, maar het zij zo.
De volgende ochtend kwamen we een heel erg verbaasde president Hill tegen, de MTC president hier. Kennelijk hadden ze hem niet verteld dat we kwamen, dus dat was een grote verrassing. Hierdoor waren ze dus niet echt voorbereid om onze komst. Verder hadden de zendelingen op het zendingskantoor vergeten om mijn aanvraagformulier en foto’s mee te geven. Gelukkig waren alle mensen hier heel erg behulpzaam en hebben we dus de nodige dingen geregeld voor onze nieuwe visumaanvraag. Uiteindelijk is alles goed gekomen en hebben we onze aanvraag net ingediend.
 
Dan verder over afgelopen week. We hebben afgelopen paar transfers geprobeerd te werken met een inactieve zoon van een zuster in onze gemeente. Hij was nooit echt heel erg geinterreseerd, dus dat schoot niet erg op. Afgelopen week was hij ziek en hebben we aangeboden om hem een zalving te geven toen we de zuster bezochten om een les te geven. Hij zei ons dat hij niet heel erg geinterreseerd was.
De volgende dag werden we echter gebeld met het verzoek of we toch langs konden komen om hem een zalving te geven. Dat hebben we dus gedaan en hebben een opbouwende gedachte kunnen delen en kennis met hem kunnen maken. Dat was echt heel erg fijn.
 
Verder hebben Elder Woffinden en ik afgelopen transfers een hoop werk gedaan om alle leden in ons gebied op te sporen. Te zien of ze nog in leven waren, of ze verhuisd waren en of ze enigszins interesse hadden. We zijn nu bezig om deze gegevens terug te communiceren aan de gemeenten. We hebben dus met enkele leden gesproken om te kijken wat zij wisten en of zij nog dingen wistenn die niet klopte. Hierbij kwam echt nog een hele hoop naar boven. Van adressen die niet kloppen en telefoonnummers die verkeerd zijn tot mensen die verhuisd en zelfs overleden zijn.
We gaan echt ons best doen om hard met de leden te werken om zo de informatie over de leden enigszins op te schonen.
 
Verder komt er weer een Zoneconferentie aan en zijn we dus weer bezig aan onze training. Deze keer gaan we het houden over hoe we mensen kunnen vinden die geinterreseerd zijn. Gebaseerd op de eerste paar secties in Predik Mijn Evangelie hoofdstuk 9.
 
Goed dat was het wel weer voor deze keer. Groetjes aan iedereen daar in ons kikkerlandje, en daarbuiten vanuit het koude Madrid, jah er ligt hier zelfs her en der sneeuw!

 

Groetjes,
Elder Kilian Croese

Vandaag viert de Russische Orthodoxe kerk Kerst. Ze gebruiken een andere kalender waardoor hun kerst op een andere dag valt dan de onze. Hierdoor was het postkantoor bij ons huis gesloten en moesten we dus naar het centrale postkantoor hier in Moskou. Eenmaal daar aangekomen waren we blij dat deze wel open was, maar eenmaal bij het Internet aangekomen bleek het Internet niet te werken. Ze waren vergeten een raam dicht te doen en daardoor was gedurende de nacht de kassa bevroren, waardoor mensen dus niet konden betalen. Typisch.

Verder had ik afgelopen week nog een andere interessante ervaring. Nadat we samen met de Zusters een kerstgeschenk naar een lid hadden gebracht, werden we buiten aangesproken door een politieagent. Ik begreep er geen snars van. Het enige wat ik begreep was dat de Zusters en mijn collega zeiden dat we iets niet konden doen omdat we zendelingen zijn. Toen de agent vertrokken was vroeg ik wat er aan de hand was en ze vertelde me toen dat er ergens in de buurt een misdrijf was gepleegd en dat de agent op zoek was naar mensen die als getuige konden spelen. Interessante gang van zaken.

Toen we weg liepen lang Prospekt Mira, een grote doorgaande weg van het centrum naar de ringweg, zag ik dat een auto op de rechterbaan snelheid afnam. Ik vond het raar en begreep niet waarom en kennelijk begreep de bestuurder achter hem het ook niet en die klapte dus vol op die auto. Een ambulance daarachter kon ook niet op tijd stoppen en de auto daar achter ook niet. Al met al een aardige kettingbotsing. Het was echt de eerste keer dat ik een dergelijk ongeluk zag gebeuren. Ik denk dat iedereen verder wel ongedeerd was. De auto's waren niet enorm beschadigd.

Verder dan wat meer serieuze dingen. We hebben samen met de zusters wat kerstcadeautjes naar minder actieve leden gebracht en een lofzang voor hen gezongen. Een aantal keer bleek dat de persoon in kwestie ziek was en we konden dus goed van ons priesterschap gebruik maken door verscheidene zegens en zalvingen te geven.

Een avond kwamen we een vrouw tegen die zo ontzettend dronken was dat ze zelf vrijwel niet meer kon lopen. Laat staan haar huis vinden. We hebben haar naar huis geholpen. 3 Meter achter haar kon je de alcohol dampen nog ruiken die van haar af kwamen. Echt heel zielig. Maar veel dronkaards vallen hier in slaap buiten en worden met deze koud nooit meer wakker. Dus het was een goede daad om haar te helpen.

Verder hebben we gisteren een kerstfeestje gehad met onze gemeente. Ze hadden me gevraagd om een lofzang in het Nederlands te zingen. Na wat zoekwerk op het Internet heb ik eindelijk het lofzangen boek on-line gevonden en al zeg ik het zelf, het ging best wel goed :D.

Gisteren avond zijn we gaan trackten. Dat is vaak echt een heel demotiverende ervaring, omdat mensen je echt als afval behandelen. Na een goede 2 uur was het bijna tijd om naar huis te gaan. En vlak voordat we naar huis gingen deed een jongen van onze leeftijd de deur open. We wensten hem een vrolijk kerstfeest en vroegen of we een korte kerstboodschap mochten delen. Tot onze grote verbazing zei hij iets in de Geest van: “Kom maar op”. Na een kort moment van shock, dat iemand echt wou luisteren, hebben we het kerstverhaal gelezen in Lucas en hebben onze getuigenissen gedeeld.

Tot slot hadden we afgelopen week weer een Zone Leader Council, waarin we de doelen voor het komende jaar bespraken. In 2008 zijn er hier in Moskou ongeveer 20 mensen gedoopt en in 2009 was dat ongeveer 30. Na een goede en geestelijke discussie hebben we ons als doel gesteld om elke 3 maanden 15 mensen te dopen. Voor de minder goede rekenaars, dat is dus 60 voor 2010. We gaan hard aan de slag om dat te bereiken en om mensen te vinden die we kunnen helpen met het evangelie van Jezus Christus.

Het ga jullie allemaal goed!

Elder Kilian Croese

Het adres van Elder Croese wat op zijn blog stond was helaas niet helemaal juist. Het verbeterde adres staat nu in zijn contact gegevens.

Sorry voor de onduidelijkheid.

 

Elder Croese had deze week helaas geen tijd om een blog bericht te schrijven. Hij heeft ons gevraagd om iedereen een heel erg gelukkig nieuw jaar van hem te wensen, dus bij deze: Een heel erg gelukkig nieuwjaar gewenst van elder Croese!