Helaas is het leven in het zendingskantoor niet heel erg spannend, en maak ik nou niet heel erg veel wilde verhalen mee die ik met jullie kan delen. Dus het hoogtepunt voor deze week was onze 6 wekelijkse cultuuravond. Ze vieren hier op 9 mei de overwinning op de Duitsers in de Tweede Wereld oorlog, of de Grote Patriottische Oorlog, zoals ze het hier noemen. Er was een concert van het Russische filharmonisch orkest en daar zijn we dus naar toe geweest. Er was een groot jongerenkoor en allerlei, kennelijk, bekende artiesten uit Rusland. Ze speelde allerlei strijdliederen e.d. Het was echt een gezellige avond en heel erg leuk om te doen.

Verder hadden we nog een les met Sergei, de man van rond de 30 die we onderwijzen. Hij zou afgelopen zondag naar de kerk komen, maar toen we hem belde waar hij bleef verteld hij ons dat hij weer niet kon komen omdat hij nog wat boodschappen moest doen. Afgelopen week hebben we hem nog gebeld, aangezien Elder Kasallis gaat vertrekken en graag nog een keer met hem wou afspreken. We hebben een toespraak van de afgelopen algemene conferentie met hem gedeeld, van als ik het me goed herinner Elder Andersen, in de zaterdagochtend sessie. Nadat we deze toespraak hadden gezien, sprak ik met mijn collega en we hadden beiden sterk het gevoel dat we het met hem moesten delen. Het ging erover dat we gelukkig kunnen zijn in dit leven onafhankelijk van onze omstandigheden. En dat dat kan door hoop in onze verlosser en heiland Jezus Christus. De toespraak kan hier beluisterd worden

http://broadcast.lds.org/general-conference/2010-april/2010-04-1050-elder-wilford-w-andersen-nld.mp3

Aan het eind vroeg hij ons waar mensen heen gaan die zelfmoord plegen, dat was wel even schrikken. Hij blijft maar klagen en zeggen dat hij niet over zijn verleden heen kan komen en dat dat zo moeilijk voor hem is. Maar veranderen wilt hij ook niet. Hij moet gewoon verder gaan met zijn leven en dat is nogal moeilijk voor hem. We hebben hem zo goed als we konden uitgelegd dat zelfmoord geen oplossing is en dat we in hem geloven dat hij zijn leven kan veranderen.

Verder was het voornamelijk weer het gebruikelijke kantoor werk hier.

Niet heel erg interessant.

Goed ik ga het hier maar weer bij laten voor deze week.

Groetjes,

Elder Kilian Croese

Afgelopen week was het dus weer tijd voor mijn 3 maandelijkse visa trip. Dit weekend hadden we hier de uitzending van de algemene conferentie. Na de laatste sessie werd ik door een taxi opgehaald die me naar het vliegveld bracht. Ze hebben hier net een nieuwe terminal geopend en die ziet er heel erg netjes uit. Helaas had een aansluitende vlucht met wat Aziaten vertraging, waardoor we dus bijna een uur later dan gepland vertrokken. Verder is de vlucht goed gegaan. In Madrid aangekomen wist ik natuurlijk wat me te doen stond. Het was tegen die tijd al rond middernacht in Madrid, wat dus 2 uur later was in Moskou. Na de Metro te hebben genomen kwam ik ergens rond 1:00 aan bij de MTC. Daar is verder alles goed gegaan.
Het verblijf is er altijd geweldig, hoewel het af en toe ook een beetje als een gevangenis voelt, omdat ik niet echt van het terrein af mag, omdat ik geen collega heb. Ik had ook een kamer voor mij alleen, wat wel een beetje maf was, maar wakker lag ik er niet echt van. Verder ziet alles er altijd heel erg nieuw en schoon uit en het feit dat je niet zelf hoeft te koken en gewoon 3 keer per dag kan aanschuiven is natuurlijk wel heel erg relax. Verder hebben ze er nu een nieuwe MTC president, president Earl. Hij vertelde mij dat hij een Croese kende in zijn thuiswijk, waar hij bisschop was geweest voor een lange tijd. Ze zou in de jaren 50 geëmigreerd zijn van Nederland naar Amerika en een lid van de kerk zijn. Dat is natuurlijk allemaal toch te toevallig, om geen familie te zijn. We zijn er echter nog niet uit hoe deze Croeses tot ons gerelateerd zijn, maar hij ging ook nog het een en ander navragen. Mijn volgende visa trip heeft hij dus meer informatie voor me.
Wat verder ook wel een grappig verhaal was, was dat toen ik met de MTC directeur (andere man) sprak hij begon met een verhaal. Hij vertelde mij dat er een paar maanden geleden een zendeling van de Novosibirsk zending zijn visum kwam verlengen. Er was echter iets niet goed met zijn papieren en met het systeem dat de organisatie die onze paspoorten verwerkt bij de ambassade en hij werd daardoor dus een visum geweigerd. Hij heeft enkele weken vast gezeten in Madrid en uiteindelijk werd zijn zending dus veranderd en nu dient hij in de Baltische Staten Zending. Ik had echt zoiets van: "Fijn... en wat wil je me hier precies mee zeggen?" Maar alles is gewoon goed gegaan. Woensdag heb ik mijn paspoort gewoon kunnen ophalen en donderdag ochtend ben ik weer vertrokken richting Rusland. Helaas was het weer in Madrid nou niet echt geweldig. Het was uiteindelijk geloof ik warmer hier in Moskou gedurende de tijd dat ik in Madrid was. Verder regende het nogal wat. Maar dat maakte natuurlijk niet uit. Het is altijd fijn om daar te zijn en om de gelegenheid te hebben om naar de tempel te gaan.
Donderdagavond ben ik dus weer aangekomen in Moskou. Vrijdag was niet heel erg boeiend. We hadden gewoon wat kantoorwerk te doen. Niet echt boeiend om over te schrijven. Vandaag zijn we nog naar een sportdag geweest in Zelenograd en dat was wel fijn. Vanavond hebben we weer een les met een onderzoeker, wat echt mijn eerste les in meer dan een week gaat worden. Dus dat is ook wel heel erg fijn.
Goed denk dat dat het voor deze keer wel weer is.
Het ga jullie allemaal goed,
Пока,
Elder Kilian Croese

Oké, om heel eerlijk te zijn is er vrij weinig om over te schrijven deze week. Het was nogal een saaie week. Hier dan een paar hoogtepunten en dingen die misschien interessant zijn.

Schaken en split in Zelenograd

Afgelopen zaterdag zijn we naar Zelenograd gegaan, een stadje net buiten Moscow. Het was onze P-day en de zendelingen hebben daar altijd een sportdag. Dit keer gingen ze schaken. Nu doen we dat regelmatig hier in de avonden, en we zijn allebei verschrikkelijke schakers, maar het leek ons gewoon leuk om te gaan en om wat plezier te hebben met andere zendelingen. Zoals verwacht werden we natuurlijk flink ingemaakt en heb ik maar 1 potje gewonnen van een jongen die waarschijnlijk enige verstandelijke beperkingen had, dus echt trots hoef ik daar niet op te zijn.

Aan het eind werden we gevraagd door Elder Mecham om op een split te gaan. Zij hadden meer lessen en afspraken gepland dan ze eigenlijk konden hebben en aangezien wij verder helemaal niets hadden kwam dat goed uit. Ik ging dus samen met Elder Mecham op stap. We deelde in de MTC een kamer en we hebben hier in Rusland nog nooit langer met elkaar gediend dan enkele uren. Dat is redelijk jammer en het was dus echt geweldig om weer even met hem te mogen dienen. We hielpen een lid verhuizen. Met veel geweld kregen we dan eindelijk een loodzware kast in de lift, om hem er vervolgens met even veel moeite weer uit te halen. Maar we hebben ze goed kunnen helpen en aan het eind hadden we nog even kort de gelegenheid om een korte geestelijke boodschap te delen.

Zone conferentie

Verder was het afgelopen dinsdag weer tijd voor onze maandelijkse zone conferentie. We hadden dit keer de opdracht gekregen om Johannes te lezen en te markeren wat de Heiland deed, wat wij ook in ons leven konden toepassen. De zone conferentie stond dus in het teken van dingen die wij van de Heiland konden leren. Het was weer een goede tijd en iedereen ging weer helemaal geestelijk opgebouwd naar huis.

Interviews

Afgelopen week was het ook weer interview week. Dat betekend hier voor ons in het zendingskantoor meestal 1 ding: gekkenhuis. Alle zendelingen komen dus naar het zendingskantoor voor hun interview en over het algemeen willen ze dan altijd de computers gebruiken om foto's en muziek te kopiëren en branden enz.. Over het algemeen moeten we ze hier dan bij helpen. Over het algemeen is het nogal storend. Maar goed, het is ook altijd wel weer leuk om wat vrienden te zien.

Dat waren dan wel weer de hoogtepunten. Komende week is het weer tijd voor mijn visa trip. Komende zondag vertrek ik dus weer voor een paar dagen naar Spanje.

Groetjes,

Elder Kilian Croese

Het bericht van deze week kan natuurlijk maar met 1 onderwerp beginnen. En dat is de aanslagen van afgelopen maandag. Toen ik maandag op het zendingskantoor aankwam werd het ons al snel duidelijk dat er aanslagen waren gepleegd in de Metro. Direct werd er begonnen met het bellen van alle zendelingen om ze hiervan op de hoogte te brengen en ze te vertellen dat ze tot verdere informatie thuis moesten blijven en natuurlijk om er 100% zeker van te zijn dat iedereen ongedeerd was. We zijn direct aan een mail begonnen om alle ongeruste ouders gerust te stellen, maar met de huidige communicatie middelen, hingen de eerste ouders, zelfs midden in de nacht voor hun in Amerika al snel aan de telefoon. We konden iedereen gelukkig gerust stellen en vertellen dat iedereen ongedeerd was. De aanslagen waren 's ochtends gepleegd en we behoren dan te studeren. Dus alle zendelingen zijn gewoonlijk tot ongeveer 11:00 in hun appartement. Het is natuurlijk ontzettend treurig voor alle slachtoffers en hun families. Het vergieten van onschuldig bloed is natuurlijk altijd triest. Het heeft echter nu nog steeds invloed op ons werk. We mogen geen naambordjes meer dragen en totdat het veranderd wordt mogen we ook niet meer met mensen spreken. Dus als je geen afspraken hebt met leden of met onderzoekers, valt er dus vrij weinig te doen. Dat is niet zo ontzettend verschrikkelijk voor ons hier in het zendingskantoor, aangezien wij hier werken tot 18:00. Maar voor de rest van de zending is dat toch wel moeilijk.

Doopdatum gaat niet door

De jongen van 10 waar ik vorige keer over schreef gaat helaas in de nabije toekomst niet gedoopt worden. We hadden afgelopen week een les met hem en hij vroeg ons zelf meerdere keren wanneer hij nou gedoopt mag worden. We probeerden hem zo goed mogelijk uit te leggen dat we een handtekening nodig hadden van zijn oudste zus. De dag erna werd duidelijk dat zij niet bereid is om toestemming te geven. Dat was toch wel even moeilijk. En ontzettend treurig voor hem, aangezien hij een groot verlangen heeft om gedoopt te worden.

Nieuwe doop datum

Verder hadden we een paar goede lessen met de man van rond de 30 die we onderwijzen. De laatste les hebben we hem uitgenodigd om gedoopt te worden. Hij moet echt nog een getuigenis ontwikkelen, maar hij heeft ten minste nu een doel om voor te werken. Hij heeft een hoop vragen over het doel van het leven e.d. en hij voelt zich nog depressief. Hij voelt zich echter altijd een stuk beter als we hem onderwijzen en we hebben hem uitgelegd dat als hij dat gevoel meer wilt voelen in zijn leven dat hij dan gedoopt moet worden.

We legde hem uit dat het belangrijk is om met het juiste gezag gedoopt te worden. Veel mensen zijn hier als jonge baby gedoopt in de Russisch Orthodoxe kerk. We gaven hem een voorbeeld dat toegepast was op zijn leven. Afgelopen week was zijn baas op vakantie en had hij dus de verantwoordelijkheid om alles draaiende te houden. We vertelde hem dat hij zich voor moest stelen dat er een hele belangrijke deal aan zat te komen met een ander bedrijf, waar ze heel erg veel geld mee zouden gaan verdienen. Hij moest alleen nog maar zijn handtekening zetten om alles officieel te maken. Dus hij belt het andere bedrijf op om een afspraak hiervoor te maken. Wanneer hij ze belt hoort hij van het andere bedrijf dat ze al een telefoontje hadden gehad van een van de schoonmaaksters die hun had gezegd dat de deal niet meer door ging.

Dus dat ze al een deal met iemand anders hadden gesloten. We vroegen hem wat er niet helemaal klopte in dit verhaaltje. Natuurlijk is de schoonmaakster helemaal niet in de positie om dergelijke beslissingen te nemen. Ze heeft hier niet de juiste autoriteit voor. Dat is eigenlijk net zo met de doop in heel veel andere kerken. Hoewel het een goede stap is, waarin we God laten zien dat we van hem houden, heeft het niet echt veel betekenis, omdat ze het niet doen met het juiste gezag en autoriteit, wat in de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste dagen is hersteld, te weten het priesterschap.

Hij begreep dit en hij stemde ermee in om samen met ons eraan te gaan werken om op 15 mei gedoopt te gaan worden.

Nieuwe onderzoeker

Verder hadden we gisteren een les met een minder actief lid. We verwachtte dat we hem en zijn broer zouden onderwijzen, maar zijn broer bleek er niet te zijn. Echter een vriend van hem. We aten eerst met hen de taco's die we voor hem hadden gemaakt, waarna we de DVD Lam van God hebben gekeken.

Zinenkos

Verder hadden we afgelopen week een les met een actief gezin in ons gebied. Ze hadden wat kostuums thuis liggen en vonden het grappig om een foto shoot met ons te doen. Geniet van de foto’s.

Vrolijk Pasen

Tot slot wil ik iedereen een vrolijk Pasen wensen. Ik wil deze keer weer een Mormon Message met jullie delen, waarin onze hedendaagse apostelen en profeten getuigen over Jezus Christus.

 

http://www.youtube.com/watch?v=9ddXNF29goo

(Voor degenen die geen Engels spreken. Klik op de [CC] knop rechts onder de video. Klik dan op 'Translate Captions' en kies 'Dutch - Nederlands' In het menu. De ondertiteling worden dan automatisch vertaald naar het Nederlands. De vertaling is niet perfect, maar redelijk goed) Tot slot wil ik hier mijn eigen getuigenis aan toevoegen dat ik weet dat onze Verlosser leefde, voor onze zonden is gestorven en op is gestaan en nog steeds leeft. Dat onze Hemelse Vader ontzettend veel van ons houd, door zijn Zoon Jezus Christus naar de aarde te sturen om voor ons het verlossingswerk te doen, zodat wij in onze zondige en imperfecte staat een mogelijkheid hebben om bij hem terug te keren, als we het verzoeningswerk van onze grote broer en Heiland willen accepteren.

Het ga jullie allemaal goed! Geniet van het paasweekend en tot volgende week.

Elder Kilian Croese