Hier dan maar weer even snel een blog berichtje van het koude Rusland.
Ondertussen is mijn laatste transfer (6 wekelijkse periode) begonnen
en zit het einde er steeds sneller en sneller aan te komen. Het werk
gaat hier nog steeds zijn gangetje. Afgelopen week hadden we weer de
gelegenheid om een van onze leden te helpen met een kleine
"verbouwing" aan de keuken. We hebben het werk aan het plafond deze
keer af kunnen maken door het  plaatsen van plintjes aan het plafond.
Verder hadden we ook weer de nodige lessen met leden en onderzoekers
om hen te sterken en te helpen. Helaas zit mijn tijd er nu weer op,
maar ik wil jullie allemaal toch nog graag even mededelen dat ik  het
toch nog steeds naar mijn zin heb, hoewel lachen af en toe moeilijk is
met bevroren wangen ;).
Tot snel,
Elder Kilian Croese

Elder Croese heeft ons laten weten dat hij deze week helaas geen tijd heeft gehad om een blogberichtje te schrijven.

We kunnen u melden dat alles goed met hem gaat en dat het kwik weer gedaald is naar –20 en met de wind die er staat is dat volgens hem geen pretje.

Zover voor deze week.

Het is raar, maar hoe dichter ik bij het einde van mijn zending kom,
hoe minder ik weet waarover te schrijven. Denk dat tegen deze tijd
alles gewoon zo normaal is geworden, dat ik niet meer opkijk van
bepaalde gebeurtenissen, waar ik aan het begin van mijn zending nog
over zou schrijven.We hebben in ieder geval weer een goede week achter de rug. Er heerst
hier een redelijke griepepidemie en het leek wel alsof, de helft van
Moskou ziek is. In ieder geval al onze onderzoekers. Dit is nu een
paar weken geleden en de meesten zijn ondertussen weer beter.
We hebben dus het voorrecht om te werken met een goede onderzoeker,
Anton genaamd. Enkele jaren geleden ging hij naar instituut, maar is
daar om de een of andere reden mee opgehouden. Een Elder Hansen werkte
op dat moment met hem. Hij belde dus op naar de Elder Hansen waar ik in
het zendingskantoor mee heb gediend, om te vragen of en wanneer er
instituut was. Hij vroeg dus of hij met Elder Hansen kan spreken, wat
hij dus kon, echter een andere dan hij verachtte. Hij is dus vorige
week met ons naar instituut geweest en was afgelopen zondag in de kerk.
Afgelopen dinsdag was hij weer op instituut en hij leest het Boek van
Mormon. Het is echt een hele oprechte en goede jongen en ik hoop dat we
heb mogen helpen om zijn geloof in Jezus Christus te versterken, door
middel van geloof, bekering, doop door onderdompeling ter vergeving
van zonden, het ontvangen van de gave des Heiligen Geestes en daarna
het volharden tot het einde.
Verder hadden we ook de gelegenheid om afgelopen week de leden van
onze gemeente te helpen met wat klusjes in het huis en om een
familielid van een van onze leden te helpen met haar Engels.

Het gaat verder allemaal goed. Tot snel,
Elder Kilian Croese

Oké ik heb nog maar heel erg weinig tijd over en hoop dat ik het dus
haal om nog een grappige ervaring te delen met jullie. Afgelopen week
waren we weer naar Taldom gegaan om de Kruz-leon familie te bezoeken.
Anna is nog steeds in het ziekenhuis met de kinderen, maak jullie maar
geen zorgen, russen gaan naar het ziekenhuis om "beter" te worden als
ze al meer dan twee keer niezen in een uurtje. Goed, nadat we hun in
het ziekenhuis hadden bezocht ze we dus naar Ray gegaan, samen met
Elder Packard die met ons mee was gegaan. We hadden daar echt een
geweldige les. Ray heeft ondertussen het Boek van Mormon uitgelezen en
is halverwege het Evangeliebeginselen boek. Hij begrijpt alles echt
heel goed en het was een geweldige les. Goed aan het eind van de les
bleek dat we nog maar een paar minuten over hadden om onze trein te
halen. We hadden dus een goede pas erin totdat we de trein zagen
aankomen. We zetten het dus op een rennen, met een hijgende en
puffende Elder Packard achter ons aan. En we missen de trein dus echt
op 20 seconden na. En we konden dus 1,5 uur gaan wachten.
Moet het hier bij laten.

Groetjes,
Elder Kilian Croese     

Woensdag 26 januari 2011

Afgelopen week werden we geconfronteerd met heel erg veel zieke
mensen. Gingen veel van onze plannen niet door en hadden we vaak een
hele hoop tijd over. Trackting, of wel het van deur tot deur gaan, is
redelijk lastig hier te doen in Moskou. Er zijn veel grote flats die
allemaal een groot slot op de voordeur hebben. En verder moet je vaak
nog door een tweede grote metalen deur voordat je echt bij iemand voor
de deur bent. Mensen zijn het niet gewend en worden regelmatig boos.
Verder is de legaliteit af en toe te betwijfelen. Hierdoor heb ik dus
niet heel erg veel getrackt op mijn zending. Tot afgelopen week.
In ons gebied staan een hele hoop normale huizen met een tuintje en
een hek. Verder zijn er een paar kleine 2 verdieping hoge gebouwen met
appartementjes. Deze hadden geen slot op de voordeur en waren dus vrij
toegankelijk. Afgelopen week hebben Elder Jensen en ik dus redelijk
wat uren getrackt. Het is altijd een grote bron van goede verhalen,
maar helaas niet ontzettend succesvol. De enige mensen die ons binnen
lieten, waren drie jongens van Azerbeidzjan (moslims) die het
interessant vonden wat we aan het doen waren. We hadden dus een goed
gesprek met hen en legden hun uit waarin wij verschilden van de andere
Christelijke kerken en zij vertelden ons meer over het Islamitisch
geloof. Niet echt een gelegenheid voor ons om mensen te vinden die
geïnteresseerd zijn, maar het was zeker een aangenaam gesprek en het
toont ook maar weer dat er zat goede mensen zijn op deze aarde, (no
matter/!? vertaling) wat ze geloven. Twee ander mensen vroegen ons of
we later terug konden komen en we zien dus wel wat daar van gaat
komen.
Moet het hier maar weer bij laten. Alles gaat verder goed. De winter
is gelukkig tot nu toe nog lang niet zo koud als afgelopen jaar en heb
het gewoon goed naar mijn zin.

Groetjes,
Elder Kilian Croese