Het grootste succes afgelopen week was de doopdienst van Lena. Elder Nielson en ik vonden haar in onze eerste week samen of beter gezegd zij vond ons en nu, ongeveer 6 weken later is ze gedoopt en een gelukkig lid van de kerk. Elder Nielson had het voorrecht om haar te dopen en ik heb haar de zondag daarna bevestigd als lid van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen en haar de gave van de Heilige Geest gegeven. Dat was wel redelijk spannend. Heb echt een flinke tijd geoefend om het allemaal in het Russisch onder de knie te krijgen. Was wel even spannend, maar het is natuurlijk gewoon hartstikke goed gegaan. Lena is echt geweldig en begrijpt en beseft echt heel erg goed waarom de kerk belangrijk is. Ze heeft ons al enkele cadeautjes gegeven en als hoogtepunt gaf ze ons nadat ze gedoopt was een soort van typische Russische sjaal voor onze moeders, om hun te bedanken voor ons. Dat was wel heel erg aardig.
Verder gaat alles ook goed met de familie waar we mee werken. De man rookt nog wel een beetje, maar is van ongeveer 16 – 20 sigaretten terug naar 1 – 2 per dag. Nog wel wat werk aan de winkel natuurlijk, maar dat komt allemaal wel goed. Zijn vrouw is nu in ieder geval niet meer bang om over het evangelie met hem te praten en hij is hard aan het studeren in de schriften. Ze hebben wel wat tegenslag ervaren. Een paar dagen nadat Ray zijn doopdatum had geaccepteerd stopte hun TV ermee. De kleine die ze hebben weet nu dus van gekkigheid niet meer wat hij kan doen, aangezien televisie kijken een van de weinige dingen was die hij kon doen. Ze zijn nogal arm dus geld voor een nieuwe televisie is er niet. We zijn hard aan het werk om een oplossing te vinden, maar dat is nogal lastig in een ander land, waar je niet goed weet hoe alles werkt.
Verder gaat het werk allemaal zijn gangetje. Het is hier in ieder geval flink koud. In een paar dagen tijd is de temperatuur van +8 naar ongeveer -24 gegaan. En om eerlijk te zijn is dat echt heel heel heel heel erg koud. Zeker als er een beetje wind staat, maar hoorde dat het in Nederland ook redelijk koud is.
Afgelopen week was weer geweldig! Er zijn gewoon een hele hoop goede dingen gebeurd. We wonen nu eindelijk in ons nieuwe appartement en het is echt een verademing om niet meer uit een koffer te hoeven leven en we hebben echt een geweldig appartement. Verder hadden we weer interviews met President Sorenson en dat was ook wel een fijne ervaring.
Dan het absolute hoogtepunt van de week. Afgelopen dinsdag zijn we weer naar Taldom, een klein stadje, 2 uur bij trein buiten Moskou, geweest. Naar het huis van onze Cubaanse onderzoeker. Afgelopen zondag zijn we met hem, zijn vrouw en hun drie jaar oude zoontje naar hun dochter geweest, die momenteel in een rusthuis zit. Om daar aan te sterken. Daarna zijn ze met ons naar de kerk geweest. Dat was echt een geweldige ervaring. Het was wel grappig om te zien hoe Elder Nielson het Russisch naar het Engels vertaalde, zodat Elder Packard van het Engels naar het Spaans kon vertalen voor Ray. Goed om nu terug te komen naar dinsdag. We waren dus in zijn huis en hebben hem onderwezen over het Plan van Zaligheid. Hij houd echt enorm veel van zijn familie. Halverwege de les werd hij emotioneel en vertelde ons dat als een man emotioneel wordt, je kan weten dat wat hij zegt oprecht is. We hebben hem uitgenodigd om met zijn dochter op 18 december te worden gedoopt. Hij moet echter wel voor die tijd van zijn rook verslaving afkomen, maar hij beloofde ons dat hij onmiddellijk zou stoppen en we hadden het voorrecht om hem een zegen te mogen geven ter ondersteuning. Het is echt een voorrecht om met dit gezin te mogen werken. De moeder is al 18 jaar lid van de kerk en was onder de eerste leden van de kerk hier in Rusland en het is dus geweldig om te zien hoe haar gezin dichter bij elkaar mag komen en zich kunnen voorbereiden om voor tijd en alle eeuwigheid aan elkaar te worden verzegeld.
Verder is het vandaag natuurlijk Thanksgiving, een grote feestdag voor de Amerikanen. We hebben vanochtend Amerikaans Voetbal gespeeld, wat kennelijk een traditie is en hebben net een verrukkelijk Thanksgiving diner gehad. Ik ga hier maar eindigen met wat woorden van dankbaarheid. Ik ben dankbaar voor mijn familie, mijn gezin, mijn vriendin en haar familie en gezin. Voor alle geweldige vrienden die ik heb, zowel hier op zending als thuis. Ik ben dankbaar voor de gelegenheid die ik heb gehad om te studeren en om te dienen in de kerk. Ik ben dankbaar voor de gelegenheid om een zending te dienen en de mensen hier in Rusland te helpen om dichter tot Christus te komen.
Maar boven alles ben ik dankbaar voor Jezus Christus en zijn verzoening, omdat zonder zijn verzoening het leven hier zonder doel was.
Ik kan en wil iedereen aanmoedigen om een paar minuten te nemen en na te denken waar je dankbaar voor bent.
Het drama is eindelijk voorbij! We hebben een appartement gevonden in ons werkgebied. Hoe dat is verlopen is nog een heel verhaal. Eén van de assistenten had één van de appartementen bekeken die wij hadden afgewezen, omdat de locatie niet handig was en het appartement niet echt juh van het was. Verschrikkelijke keuken en geen meubels. Maar hij vond het een geweldig appartement, wat natuurlijk makkelijk spreken is als je er niet hoeft te wonen, en vertelde hun dus dat we op vrijdag terug zouden komen om het contract te tekenen. Ik was hier natuurlijk echt niet blij mee. De agent waar we mee werken had echter nog wat andere appartementen waar we naar konden kijken op vrijdag. We planden deze dus voor 19:00, de tijd waarop we het contract dus zouden tekenen voor het slechte appartement. Het eerste appartement waar we naar keken was echt geweldig. De flat is nieuw en we worden de eerste bewoners van het appartement, dus alles is heel erg netjes en helemaal nieuw.
We legden hun onze situatie uit en vertelden ze dat we dus voor 19:00 een contract getekend wouden hebben. Na wat telefoontjes heen en weer hebben we dit dus voor elkaar gekregen en de mensen van het andere appartement gebeld dat de deal voor hun dus niet door gaat. De locatie van het nieuwe appartement, is ook niet ideaal, maar een heel stuk beter dan het andere. Het ligt aan de rand van ons werkgebied aan de kant voor Moskou. We spenderen toch nog redelijk wat tijd in Moskou, dus het is eigenlijk best wel een ideale middenweg, maar het is ongeveer even ver van het trainstation als het andere alternatief, maar nu hebben we in ieder geval een mooi appartement.
Werken met de leden
Afgelopen hebben we weer wat nieuwe leden ontmoet. Ondertussen hebben we vrijwel alle leden in ons gebied ontmoet. Het zijn echt allemaal hele fijne mensen en een groot deel van hun is ook redelijk tot heel actief in de kerk. En dat is echt wel super. Het is altijd fijn om bij iemand aan te bellen en ze zijn blij om je te zien. Is wel wat anders dan een andere ervaring dan toen we aanbelde bij een vrouw op zoek naar haar zoon die een jaar geleden gedoopt is. Zij schreeuwde naar ons en we werden dus voor iets van 15 minuten door haar belachelijk gemaakt, terwijl ze naar ons vloekte en schreeuwde. Maar goed. Dat gebeurd en het hoort er allemaal bij. En het zijn goede mogelijkheden om onze christelijke eigenschappen toe te passen en gewoon geduldig en aardig te blijven, hoewel dat natuurlijk niet altijd makkelijk is.
We hebben onder andere een familie ontmoet en een omaatje die meer dan een uur bij trein buiten Moskou leeft en dan een 20 - 30 minuten durende wandel van het trein station. Er waren wat negatieve opmerkingen over haar in ons gebiedsboek, maar toen we daar aanbelde was ze heel erg blij om ons te zien en we gaan daar zeker binnenkort weer naar terug. Een heel aardige vrouw die helaas niet meer naar de kerk komt, omdat ze beledigd is door een lid.
Culture Night
Gisteren (dinsdag) was het weer tijd voor onze culture Night. We zijn naar de musical "An Ordinary Miracle" geweest. Dit was echt wel heel gaaf. Geniet er toch altijd wel van om naar een goede voorstelling te gaan. Dit was een remake van een oude sovjet film en musical, maar het was echt heel gaaf om te zien, hoewel ik vrij weinig begreep van wat er gezegd werd.
Goed tot slot. Wil ik jullie gewoon laten weten dat het werk hier allemaal zijn gangetje gaat en dat ik gelukkig ben. In Amerika is het volgende week weer tijd voor Thanksgiving en wil graag met jullie weer een aantal Mormon Messages delen over Thanksgiving. Neem dus een paar minuten en denk aan de dingen waar jij dankbaar voor bent. Tot volgende week!
Van 1 juni 2009 tot 20 maart 2011 heb ik een zending mogen vervullen voor De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen in Moskou, Rusland. Ondertussen ben ik dus weer thuis en kan ik terug kijken naar een geweldige tijd en een hele bijzondere ervaring.
Willen je wat van je laten horen, dan kan je een kaartje
of brief schrijven naar dit adres. Daar
ik niet veel tijd heb om brieven te beantwoorden, kan ik
niet garanderen dat je een reactie krijgt. Ik stel alle
reacties wel zeer op prijs!
Hieronder staan een aantal websites die ik voor u heb uitgekozen. Dit zijn website van
en over de kerk en ook blogs van vrienden en familieleden die ook op zending zijn.
Ondertussen zit mijn tijd op zending in Rusland er weer op en ben ik weer terug in Nederland.
Weer
Ik ben nu weer terug in Nederland, maar aangezien het toch wel leuk is om te zien wat voor weer het in mijn zending is, heb ik dit maar lekker laten staan. Momenteel is het nu -14 °C in Moskou, Rusland.