Afgelopen zondag was het dan eindelijk zover. De tempel in Kiev (Kyiv) is eindelijk ingewijd. Na in 1998 te zijn aangekondigd en de start van de bouw in 2007, was het dan eindelijk zover. De elfde tempel in Europa en de aller eerste in het Oost-Europese gebied is ingewijd en wordt nu hard gebruikt.

Voor de mensen die niet volledig begrijpen waarom tempels zo belangrijk voor ons zijn heb ik hieronder weer een filmpje (Engels) opgenomen. Ik hoop dat dat duidelijk maakt waarom het zo belangrijk voor ons is.

Klik hier voor wat foto's van de Kyiv Ukraine Tempel en hier voor een filmpje met een digitale rondleiding door de tempel.

De dag voor de inwijding was een een groot cultureel evenement. Leden van de kerk van alle uithoeken van het verzorgingsgebied van de tempel zijn naar Kiev gereisd, om daar deel te nemen aan een geweldig evenement. Ook leden vanuit Moskou zijn daar naar toe te gaan en alles werd over de satelliet uitgezonden. Het was wel heel grappig om leden en oud-zendelingen allerlei typisch Russische dansen op te zijn voeren. Echt geweldig.

Luba

Verder zijn we afgelopen zondag na de inwijding naar Luba gegaan. Zij werkt in het Service centrum en we werken nauw samen met ons. We doen kennelijk zo goed ons werk dat ze ons met afstand de beste zendelingen noemt die in de afgelopen 10 jaar in het zendingskantoor hebben gediend. Ze wordt dus altijd heel erg blij van het werk dat we doen dat ze ons had uitgenodigd om haar man te ontmoeten en bij haar te komen eten. Daar het heel erg ver uit ons gebied was, hadden we toestemming gevraagd van President Sorenson om haar te bezoeken, maar dat was geen probleem. We hebben daar echt een hele gezellig avond gehad en het was leuk om haar man te ontmoeten. Hun zoon dient nu een zending in Novosibirsk en was in de MTC en in quarantine met mij.

Transfers

Afgelopen woensdag was het weer tijd voor transfers. Elder Hansen en ik blijven weer samen en ik ga dus mijn 5e transfer hier in het kantoor in en in totaal mijn 6e transfer die ik samen met Elder Hansen dien. Gelukkig kunnen we het heel erg goed met elkaar vinden en dat maakt het een stuk leuker.

Groetjes,

Elder Kilian Croese

Afgelopen week zijn er niet echt ontzettend veel spannende dingen gebeurd. Afgelopen zaterdag heb ik Adam, voorheen Elder Woffinden, ontmoet. Hij was met zijn familie hier in Rusland en het was echt heel leuk om hem weer even te zien en even bij te kletsen.

Verder hadden we 's avonds weer ons 6 wekelijkse culturele uitje. We hadden President en Zuster Sorenson uitgenodigd om met ons naar het Russische National Ballet te gaan. Het was echt enorm leuk om te zien en we hebben een leuke en gezellig avond gehad.

Zondag was er een filmcrew in de kerk. Ze waren materiaal aan het verzamelen dat ze gaan gebruiken voor de Church News die ze tijdens Algemene Conferentie gaan uitzenden. Dus misschien ben ik daar nog te zien.

Dan een klein succesje van afgelopen week. Na een lange tijd hebben we nu eindelijk een bord hangen met foto's van de doopdiensten die we hier hebben gehad. Ik heb daar lang mijn best voor gedaan en het is nu eindelijk af. Hieronder een foto van hoe dat er dan uit ziet.

Welkom in ons appartement

Afgelopen week heb ik het appartement waar we in wonen helemaal op de foto gezet. Dus als je altijd al nieuwsgierig was hoe mijn appartementje er uit ziet, kan je nou een kijkje nemen. Klik op de foto's voor een grotere versie.

Russische bouw

Onderweg van en naar het kantoor lopen we altijd dezelfde route, aangezien er maar een manier is om naar het kantoor te lopen. Ze werken daar regelmatig aan de weg en we blijven ons elke keer verbazen wat ze allemaal aan het doen zijn. Hieronder weer wat foto's.

Goed moet het daar maar weer bij laten. Het gaat jullie allemaal goed! En vergeet natuurlijk niet dat je altijd eenvoudig een reactie hier kan achterlaten.

De tijd is echt voorbij gevlogen, maar afgelopen donderdag was het een jaar geleden dat ik voor het eerst voet zette op Russische bodem. Sinds dien is er natuurlijk het nodige gebeurd. Ik heb in de Sokolniki en Universityet gemeenten gediend en nu in Arbatski. Ik heb de gelegenheid gehad om iemand te mogen onderwijzen die de beslissing heeft genomen om het evangelie aan te nemen. We hebben de koudste winter gehad in 70 jaar en de warmste zomer ooit gemeten. Al met al was het een geweldige tijd, een enorm avontuur en natuurlijk een bijzonder voorrecht om onze Hemelse Vader te mogen dienen.

Vladimir

Afgelopen zondag hadden we wel een interessante ervaring in de kerk. Een dakloze man was naar de kerk gekomen die doof, stom en redelijk slecht ziend is. Je kan je voorstellen dat dat een redelijke uitdaging was. Gelukkig hebben we iemand kunnen vinden die de grote lijn van de toespraken snel op kon schrijven, zodat hij het met zijn vergrootglas kon lezen. Verder hebben we hem zoveel mogelijk de schriftteksten proberen aan te wijzen en de lofzangen.

Na de avondmaalsvergadering hadden we de gelegenheid om met hem te communiceren. De vriendin van een lid, die momenteel de kerk zelf onderzoekt, is heel erg slecht horend en spreekt dus gebaren taal. Zij was dus in staat om met Vladimir te communiceren en op die manier konden we dus via haar zijn verhaal achter halen. Dat was natuurlijk ook wel een uitdaging, aangezien zij praat als iemand die slecht horend is. Dat is af en toe in het Nederlands al een uitdaging om te begrijpen, maar in het Russisch was dat natuurlijk helemaal een interessante onderneming.

We begrepen dat hij momenteel 70 jaar oud is en 21 jaar geleden door zijn vrouw op straat was gezet en sinds dien dus dakloos was. Ongeveer een jaar geleden was hij de zendelingen tegen gekomen en daar ze hem geen geld konden geven, gaven ze hem een Boek van Mormon. Dat had hij sinds dien van kaft tot kaft gelezen. Hij was echter zijn exemplaar kwijt geraakt en had dus zijn weg naar de kerk gevonden om een nieuw exemplaar te krijgen en wat ander lees materiaal. Hij vertelde ons dat hij een zoon in Letland  heeft en we hebben zijn gegevens opgeschreven, zodat we misschien op het Internet zijn zoon kunnen vinden en die twee in contact kunnen brengen, maar tot nu toe zijn onze zoekpogingen tevergeefs geweest.

We probeerde hem te begeleiden naar een opvangcentrum voor mensen zonder verblijftsplaats, maar na enkele telefoontjes, bleek dat ze daar kennelijk alleen maar mensen helpen die een Russisch paspoort hebben. Je kan je voorstellen dat iemand die dakloos is niet altijd zijn paspoort nog heeft. We hebben hem zo goed mogelijk proberen te helpen, maar voelde me gewoon heel erg machteloos, aangezien er vrij weinig is dat we echt concreet konden doen om zijn situatie te verbeteren. Dus na tal van pogingen ging hij uiteindelijk gewoon weer de straat op, met de toezegging dat we hem volgende week weer in de kerk zouden zien.

Zone conferentie

Verder hadden we afgelopen dinsdag weer zone conferentie. Om de logistiek van een zending wat duidelijker te maken heb ik het filmpje hieronder opgenomen. Op ongeveer 2:02 leggen ze uit hoe de zending is ingedeeld. Het verteld ook gewoon wat meer algemene informatie over een zending.

 Een zone is om het samen te vatten dus een bepaald deel van de zending. Tijdens de zone conferentie komen we dus met zijn allen samen en krijgen we les van onze lijders, de zendingspresident en zijn vrouw, de assistenten van de zendingspresident en de zone leiders. Zoals altijd was dit natuurlijk weer een geweldige geestelijke en sociale ervaring. De lessen waren heel goed en opbouwend en het is natuurlijk altijd geweldig om al je vrienden weer te zien. Hieronder dus een foto van onze hele zone samen met President Sorenson en zijn vrouw in het midden van de foto.

Allereerst zal ik maar verslag doen van de weer situatie hier, aangezien ik denk dat velen van jullie daar wel nieuwsgierig naar zijn. Afgelopen maandag (09/08/2010) werd het gedurende de dag een heel stuk beter. Tegen de avond was het vrijwel normaal, maar helaas voordat we naar bed gingen was de rook weer terug. We werden redelijk blij van de gedachte om onze ramen open te doen, aangezien het buiten aanzienlijk kouder was dan in ons appartement, maar dat mocht helaas dus niet waar zijn. Dinsdag was het al een heel stuk beter en sinds woensdag is het weer zoals het hoort te zijn, met de normale hoeveelheid smog in de lucht, maar daar valt prima mee te leven, althans tot je 55e levensjaar als je een gemiddelde rokende en drinkende Moskviet bent.

Ondertussen hebben we ook al een paar keer wat regen gehad en is het nog wel warm, maar aanzienlijk koeler dan afgelopen weken. Om jullie een idee te geven hoe het er nu uit ziet heb ik hieronder maar weer en foto opgenomen van het uitzicht vanuit ons zendingskantoor. Om te zien hoe het was moet je maar in mijn vorige post kijken.

Lessen van afgelopen week

Om dus maar weer te beginnen bij het begin van de week. Op maandag hadden we de gelegenheid om een gezinsavond te houden met de Gronnings, het nieuwe echtpaar dat samen met ons in het kantoor dient. We hebben samen gezellig van de pizza's genoten die ze voor ons hebben gekocht en een goede les gedeeld.

De dag erna zijn we weer op bezoek geweest bij de Zinenko's. We gaan regelmatig bij hun op bezoek en ook deze keer was dat weer geweldig. Ze hebben een zoontje die nu 12 jaar is en de enige echt actieve jonge man die we in onze gemeente hebben. Maar ze zijn echt geweldig! Hieronder een foto van Elder Kasallis (mijn vorige collega), Jarik, en mij.

Vanavond hebben we als alles goed gaat weer een les met Sergey, we hebben president Sorenson uitgenodigd om bij deze les aanwezig te zijn, dus hoop dat alles goed gaat.

Dat was het weer voor deze week. Nu het reactiesysteem weer werkt, kan je natuurlijk gerust een reactie achter laten!

Groetjes,

Elder Kilian Croese